KENDİMSİZ BİR DÜNYA


Düş menzilinde nöbetteyim susuzluğun sonsuzluğuna vakıfım belki de kurumaktan öte kuramadığım bir cümledir yalnızlığın tecellisi.

Düş sağanaklarında ıslanıyor gecenin gerçekleri ve havada asılı kalan bir radar gibi tökezliyor duygularım her ağa takılan ve çağın gereklerinden ve gerekliliklerinden çok uzak bir tebessüm bahşetsin diye evren kanayan dizlerime imgeler sürüyorum.

Yüreğin tarlası ve de: nadasa kalmış sözcüklerden ektiğim tohumlar misali ve sürgün yeri mutlak kaygılar elbet örtüşen gecenin sihri ve zikri.

Sürülmüş bir nifak belki de göğe diktiğim bayrak elbet ruhun tapusu yoklukta kayıtlı.

Düşmekse gözden.

Düşürmekse gözünden.

İstemsiz yaşlarsa sitem yüklü gecenin ferine ve fevri ıssızlığına anlam yüklüyor.

Kurşun döken kadınlar ağıtlar yakıyor.

Baldırı çıplak çocuklar belki de kekeleyen cümlelerde sek sek oynayan.

Seken her taş.

Seğiren gözlerim.

Semiren yalnızlık.

Sezilerim.

Ezgilerim ve de.

Sessizce yığıldığım bir köşeye ve umudun fermuarı iken çekilmiş ve birileri bağırıyor delice:

‘’Unut, sadece unut’’ diye.

Muradım dillenen ve ufkuma teyelli ne varsa belki de teselli bulduğum bir şiirde kendimi bulduğum aslında bir ömür peşine düştüğüm kendim.

Kendimsiz bir dünya özlemi belki de:

Neyse mustarip olduğum belki de kelli felli şiirlerden dilek tuttuğum ve elimi tutan bir rahmet özlemi elbet Rabbime özlemim ve özenle yaşadığım sevdiğim bir ömrün bakiyesinde kalan son sığınak aslında içimden sızan delişmen fıtratım.

Yanan o ışık ne renk sahi?

Birileri bağırıyor arkamdan:

‘’Bekleme yapma.’’

Bense yanlış anlıyorum ve aralıksız ekliyorum cümleleri bir biri ardında belki de cümleten feyiz alacağımız bir cennet diliyorum yeryüzünde saklı kalacak bir ferman adeta cennetin her köşesinde açan çiçekler ki solmak ne kelime?

Kelimeler dikiyorum ve dikleniyorum evrene.

Dik durmaksa payıma düşen eğmeden boynumu ve kalemimi ki kale’m de çoktan düşmüşken…

Bir es veriyorum hayata belki de esen rüzgârdan medet umuyorum esneyen ağzında yalnızlığın şiirlerden alırken gıdamı ve sessizliğime sahip çıkan sadece Rabbim ve sözcüklerim ölümü tehir etmek adına sığındığım dualarımla rahmete kat çıkmak adına ve hidayete ulaşmaktan başka tek dileğim yok iken yok olmazdan önce hele ki bir ömür yok sayılmanın fermanı iken yazmaya durduğum binlerce duygu ve cümle…

 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


2 Yorum
05.12.2020 - 22:36
""Düş menzilinde nöbetteyim susuzluğun sonsuzluğuna vakıfım belki de kurumaktan öte kuramadığım bir cümledir yalnızlığın tecellisi.Düş sağanaklarında ıslanıyor gecenin gerçekleri ve havada asılı kalan bir radar gibi tökezliyor duygularım her ağa takılan ve çağın gereklerinden ve gerekliliklerinden çok uzak bir tebessüm bahşetsin diye evren kanayan dizlerime imgeler sürüyorum.Yüreğin tarlası ve de: nadasa kalmış sözcüklerden ektiğim tohumlar misali ve sürgün yeri mutlak kaygılar elbet örtüşen gecenin sihri ve zikri.Bir es veriyorum hayata belki de esen rüzgârdan medet umuyorum esneyen ağzında yalnızlığın şiirlerden alırken gıdamı ve sessizliğime sahip çıkan sadece Rabbim ve sözcüklerim ölümü tehir etmek adına sığındığım dualarımla rahmete kat çıkmak adına ve hidayete ulaşmaktan başka tek dileğim yok iken yok olmazdan önce hele ki bir ömür yok sayılmanın fermanı iken yazmaya durduğum binlerce duygu ve cümle…""""""""""""""" Kardeşim bu muhteşem duygu ve hislere yorum yazmak haddim değil hayranlıkla okuyorum ve dersimi alıyorum, atıyorum tüm olumsuzlukları ve bu olumsuzluk taşıyanları o olumsuzluklarını onlara acıyarak bağrıma basarak seviyorum,sevmekten başka ilaç yok aşktan başka ilaç yok ki Rabbim aşkı bize yazarken verdi, şükürler olsun ki siz kardeşimi önümüze çıkardı bilgileri duyguları yudum yudum okuyarak manaya anlama vardırttı,emeğine gönlüne sağlık kardeşim iyi ki varsınız iyi ki edebiyatta kardeşlikle buluştuk,selamlarımla.

06.12.2020 - 22:42
Nakşeden o devasa hikmet ağabeyim Rabbin sunumu Şükre binaen sıkıntıları yok sayabilmek adına Estağfurullah ki öğrenmek duyumsamak hep hep Sözcükler kekelemeden yürüyen koşan zamansa yoran tükenen ama umut ve sevgi tükenmeyen. Çok çok teşekkür ediyorum size sizlere. Bu, manası engin bir duygu yoğunluğu Hayatı pay etmek nüktedan bazen acılı bazen yokluk bazen varlık adına umudu saklı tutarken içine de düşmen çaresizliğin. Çok sağ olun değerli ağabeyim Yol olan umut olan bu birlik beraberlik duygusu şükür bizleri bir arada tutan İlahi Güce ve edebiyatın neşriyatı Selam ve dua ile ağabeyim