Yardım


Bu bir intihar mektubudur:

 

Sevgili İnsanlık:

Öncelikle şunu söylemek isterim ki aslında küfür ederdim ancak edemeyeceğim çünkü bunu paylaşmak istiyorum. Ölmedim. Yalnızca ölüyorum. Merak etmeyin siz bunu okurken de hayatta olucam. Otobüde binicem. Pazara gidicem. Sohbet edicem. Hatta biliyor musunuz kahkaha atıcam. Dizime vura vura ağzımı son raddesine kadar aça aça en içten gelen saf nefesimi neşe için salıcam dünyaya. İçimden gelen çürümüş insan kokusunu saklayamıyorum artık. Kahkahalar kapatmıyo. Her defasında göz pınarlarlarım kurudu diyorum. Kurumuyo. Yalnızca nasıl oldu anlamadım galiba ama sessiz ağlamayı öğrendim. Oturduğum yerde annemin kardeşimin yanında sessizce göz yaşı dökmeyi, ortada hiçbir sebep yokken akıtmayı öğrendim kanımı. Öylece akıyo artık yaşlarım. Kurumuyo pınarlarım. Olmuyo. Olduramıyorum. Sevgili insanlık, sevgili sen, tam olarak sana söylüyorum. Kimsin inan zerre fikrim yok. Yalnızca bilmeni istiyorum. Çok korkuyuyorum. Çok yorgunum. Biliyor musun en son ne zaman ağladım hatırlamıyorum. Ama şu anda bunu yazarken ağlıyorum. Yarın hatırlamamak üzere. Elim sildiğim gözyaşlarım ve sümüklerden dolayı nemli. Tuşlar nemleniyo. Bileklerime kadar aktı yaşlar. Bileklerimin üzerinde dans ediyorlar. Sen kimsin bilmiyorum. Yalnızca orda olduğunu bilmek istedim. Ben kötü bir insanım. Biliyor musun kendime ilk “evet sen gerçekten kötüsün” dediğimi hatırlamıyorum. Bildiğim tek şey o günden beri saklı olan yorgunluğum vuruyo omuzlarıma. O günden beri dik değilim aslında. 19 yaşındayım. Aynaya her baktığımda biraz daha kırışıyor yüzüm. Gözlerimin altı mosmor. Ve yanaklarım iyice çöktü. Ölüyorum. Biliyorum. Öldürüyorum kendimi ve geröekten çok korkuyporum okuyucu, çok korkuyorum. Ölmek istemiyorum. Hiç istemedim yemin ederim ben ölmek istemedim. Ama artık nasıl yaşanır bilmiyorum. Bilmiyorum. Bunu okuyabilecek misin bilmiyorum. Kimsin bilmiyorum. İstediğim yalnızca benim için derin bir nefes çekmen içine. Bana söz verir misin? Bu yazıyı okuduktan sonra benim için derin bir nefes çekip seni seviyorum der misin? Bunu söylediğini umarak hatta bunu söylerkenki sesinin hayalinin kulaklarımı doldurmasına izin vererek yaşicam. Sana söz veriyorum bunu yapıcam. Sen de bana söz verir misin? Yalvarıyorum okuyucu. Saat 01.33. Gözlerim ağrıyo ve başım çatlıyo. 

Bu bir intihar mektubur diye başladım biliyorum ama bu bir yardım çığılığıdır diyereek bitiriyorum. Ben ölmek istemiyorum ve sanırım sesine ihtiyacım var. Beni sevdiğini duymak değil yalnızca hayal etmek istiyorum çünkü biliyorum duyarsam inanmam ancak canım yanar. Hayal etmek istiyorum ben. Birinin benim için bunu söylediğini hayal etmek yalnızca. 

Böyle olmayı ben istemedim demek isterdim ama emin olamıyorum. İnsan istemediği bir şey olmak zorunda bırakılabilir mi? Bilmiyorum. Yalnızca sana şunu söylemek istiyorum, sanırım böyle olmayı ben seçtim. Lütfen bu cümleye rağmen seni seviyorum der misin bana?

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış