Dürretü’t-tâc fi sıfati’l-mi‘râc


Esa
10.09.2017
 
Dürretü’t-tâc fi sıfati’l-mi‘râc
. - - - / .- - - / . - - - / .- - - / . - - -
1.Şebângeh kim irüp hengâm-ı lutf-ı Hazret-i Mevlâ
 Ferah-bahş u neşât-engîz idi şâm-ı visâl-âsâ
2.Meger bahr-ı sefîd rûz-ı cezr ü medd ‘ayân itdi
 Güherler zâhir oldı huşk olup ol bahr-i gevher-zâ
3.Giderdi cevşen-i sîmîn ile şemşîr-i zerrînin
 Zemâne giydi altun tügmeli telli siyeh hârâ
4.Şihâb ögine zencîrin çeküp leşkergeh-i çarhuñ
 Fitilin yakdı funduk hâzır itdi encüm-i garâ
5.Kırıldı rişte-i tesbîhi sandum pîr-i gerdûnuñ
 Şihâb oldukca encüm arasında nâ-gehân peydâ
6.Varaklanmış gıdâdur hokka-ı çarh içre gûyâ kim
 Nola te’sîr iderse hâke necm-i âsumân-pîrâ
7.Degül encüm beyâz-ı rûz-ı kecdür zâil oldukda
 
Görindi kâh-ı zerdiyle binâ-yı köhne-i dünyâ
8.Nola hamâm-ı nüh-tâk-ı sipihr olursa pür-zulmet
 Mu‘allâ kubbesine hurdedür ol câmlar zîrâ
9.Felek târ-ı şu‘â‘ından fitîle bükdi hurşîdüñ
 Uyardı şâm irince sad-hezârân şem‘-i bezm-ârâ
10.Gazâle gitdi sür‘atle sipihrüñ sebzezârından
 Degül encüm nişân-ı pâyi kıldı câ-be-câ ammâ
11.Güm oldı Yûsuf-ı Mısr-ı sipihrüñ sâ‘-ı zerrîni
 Tolınca gendüm encüm ile zarf-ı târem-i vâlâ
12.Murassa‘ câmı destinden düşüp mihrüñ şikest oldı
 Tagıldı safha-ı çarh üzre nice gevher-i yektâ
13Sikender-vâr idince mihr-i seyr-i bahr-ı zulmâtı
 Çıkardı taşra vâfir şeb-çerâg-ı encüm-i zehrâ
14Musahhar eyledi şâh-ı kevâkib mülket-i şâmı
 Sipâhından pür oldı yine gök meydânı ser-tâ-pâ
15.Niyâmına kodı zâl-i felek şemşîr-i hurşîdi
 Görinen kabza-ı sîmînidür anuñ hilâl-âsâ
16Hilâlüñ sandalın aldı içine keşti-i gerdûn
 Temevvüc eyleyüp çün kim karardı lücce-i hardâ
17.Dönüp cerm-i kamer çarh üzre kandîl-i firûzâne
 Fitîl itmiş hilâli aña sun‘-ı kudret-i Mevlâ
18. Ya hod bir şem‘dür yanmış soñı bir şu‘le kalmışdur
 Vücûdın hân-kâh-ı ‘aşk içre eylemiş ifnâ
19.Semâ içre feleklerden düşer bî-hûş olup encüm
 Meger kim leyle-i mi‘râcı gerdûn eyledi ihyâ
20.Bu şebdür nakş-ı encümle zer-efşân sünbül-i müşgîn
 Bu şebdür dürr ü gevherle müzeyyen turra-ı havrâ
 
21.Bu şeb olındı da‘vet mahrem-i esrâr-ı hamiyet
 Bu şeb oldı o hazret dayf-ı mihmân-hâne-i esrâ
22.Yegâne hâce-i kül ser-firâz-ı zümre-i kümmel
 Sır-ı ehl-i tevekkül mühr-dâr-ı künzü lâ-yafnâ
23Şeh-i Yûsuf-cemâl-i tahtgâh-ı mülk-i mahbûbî
 Cem-i gerdûn-celâl-i bârgâh-ı kurb-ı Ev-ednâ
24.Meh-i burc-ı risâlet âfitâb-ı ‘âlem-i sûret
 Dür-i dürc-i nübüvvet pâdişâh-ı kişver-i ma‘nâ
25.Çerâg-ı nûr-ı Yezdânî delîl-i feyz -i Rabbânî
 Rumûz-âmûz-ı Kur’ânî muhît-i gevher-i takvâ
26.Cenâb-ı Hazret-i Levlâk tâc-ı târik-i eflâk
 Resûl-i Hâlık-ı pâk âfitâb-ı evc-i isti‘lâ
27Nebiyy-i müctebâ Ahmed mu‘allâ-pâye ced-ber-ced
 Delîl-i devlet-i sermed habîb-i Kâdir-i yektâ
28.Ol şehen-şâh-ı a‘zam ol medâr-ı hilkat -i âdem
 Ki anuñ müjde-i teşrîfidür dünyâ vü mâ-fihâ
29.Cemâl-i tâb-nâki matla‘ü’l-envâr-ı Kuddûsî
 Derûn-ı sâf u pâki mahzenü’l-esrâr-ı Mâ-evhâ
30.Nem-i rûy-ı mutarrâsı huceste kevkeb-i dürrî
 Ham-ı ebrû-yı zîbâsı mübârek gurre-i garâ
31.Yüzi dermânde-i şâm-ı zalâle neyyir-i a‘zâm
 Sözi üftâde-i çâh-ı günâha ‘urve-i vuskâ
32.Felek hân-ı nevâlinde kemîne kâse-i Çînî
 Kamer râh-ı celâlinde şikeste sâgar-ı mînâ
33.Biri gird-âbdur biri cezîre bahr-ı fazlında
 Bu Nîlî kubbe-i gerdân ile bu tûde-i garbâ
 
34.‘Aceb mi ümmetinden olmag içün nâzil olursa
 Ki gökde aradugın yirde bulur Hazret-i ‘İsâ
 
35.Meh-i bedr ol habîbüñ mübtelâ-yı sîne-çâkidür
 Siyâh itse nola gögsin dögüp ‘aşk ile bî-pervâ
36.Bu bahr-i nîl-gûnda şeb-çerâg-ı mâhı şakk itdi
 Dü-nîm itmişdi dreyâyı egerçi mu‘ciz-i Mûsâ
37.Der-i gâr üzre dâm-ı ‘ankebûtı kıldı Hak peydâ
 O bir deryâ-yı rahmet üzre konmış ag idi gûyâ
38.Ocagına su koydı ehl-i küfrüñ geldügi sâ‘at
 Mecûsuñ âteşin tûfân-ı kahrı eyledi itfâ
39.Yagup bârân-ı rahmet seyl-i himmet şöyle geldi kim
 Pül-i nâ-pâyidâra döndi tâk-ı gurfe-i kisrâ
40.Nola nahl-ı vücûd-ı pûd-ı pâki hâke sâye salmazsa
 Olur mı safha-i ‘âlemde misli bir dahi peydâ
41.Görürdi her tarafdan dîde idi cism-i pür-nûrı
 Süveydâ-yı dil-i âgâhı oldı merdüm-i bînâ
42.Hatı âyât-ı rahmet rûyı Mushaf nâmı Tâhâ’dur
 Misâl-i besmele üstinde ol ebr-i felek-fersâ
43.Beyân-ı mu‘cizâtı mu‘ciz-i ehl-i belâgatdür
 Revâdur olsañ ey dil kıssa-ı mi‘râc ile gûyâ
…….
………….
Saadet KARAKÖSE, NEV’Î-ZÂDE ATÂYÎ DÎVÂNI, Malatya 1994
Bu içeriğe henüz katkı yapılmamış

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış