Bugün Bir Delilik Yaptım-5-

Ekleyen : Mehmet Aluç , 27 Temmuz 2019 Cumartesi aaa Beğen
Bugün Bir Delilik Yaptım-5-
 
 
 
 
Bugün bu deliliğimle yoluma devam edişimin birinci haftası oldu. Ben ve benim gibi aynı duygularla yola devam etmeyi seçen, Kemal ile yolumuza devam ediyoruz. Uzun yürüyüşümüzden sonra uçsuz bucaksız bir yayladayız, sıcaktan bizi uzak tutacak bir gölgelikte serinlemek için bir yer ararken, az ilerde eski bir kulübe gözümüze ilişti. Kısa bir yürüyüşten sonra terkedilmiş görünümlü kulübeye vardık. Kapısını açtık içeriye girdik, içerisi muntazam tertemiz döşeli bir şekilde bulduk. İçeride yaşayan var mı diye sağımıza solumuza bakarken, kâmil bir insan sesi ile irkilerek arkamızı döndük.
 
-Hoş geldiniz ey gönül dostu arayan, seyyahlar.
 
Şaşkınlık içinde karşımızda beyaz sakallı 60 yaşlarında, bir kâmil dede ile karşılaştık. Ben.
 
-Hoş bulduk gönül dostu ey dedem, sen burada tek başına mı yaşıyorsun?
 
-Evet, evladım neden şaşırdınız? Sizler şehirlerde onca kalabalıkla yalnız yaşamanız şaşkınlık vermiyor da, benim burada kendimle yaşadığımı görünce mi şaşırıyorsunuz? Bende sizleri bekliyordum.
 
İyice şaşırdık. Kemal ile şaşkınlık içinde birbirimize bakarken.
 
-Sizler ne arıyorsunuz böylesine? Bir gönül dostu aramıyor muydunuz? Bende ardım bulamadım, buraya yerleştim ve bir gün birilerinin de benim gibi geleceğini hissederek beklemeye başladım. Bırakın bu şaşkın bakışları da, yol yorgunusunuzdur, buyurun bir soğuk ayran içerek yorgunluğunuzu alarak, sofraya geçelim, karnınız doyduktan sonra aradığınız, benimde aradığım muhabbete başlarız, haydi çekinmeyin geçin içeriye.
Yorgunluğumuzu alan soğuk ayrandan sonra, yer sofrasına oturarak Allah neyi nasip ettiyse paylaşarak karnımızı doyurduk. Elhamdülillah çok şükür diyerek sofradan kalktık. Yerde serili minderlere oturarak muhabbetimize devam ettik. Ben.
 
-Dedeciğim ben Mehmet, arkadaşım dostum Kemal sizin isminizi de öğrenerek muhabbetimize devam etsek daha güzel olur.
 
-Memnun oldum evlatlarım, bende İbrahim.
 
-İbrahim dedeciğim, sormadan duramayacağım siz neden son verdiniz bu yolculuğunuza?
 
-Evlatlarım dostlarım, yolda ki taşlar dikenler engeller insanoğlunun bu dikenleri taşları engelleri kaldırarak, güzelliğe ulaşmasına birer vesiledir. Sizler onca kalabalığın arasında mutsuzdunuz mutluluğu insanlara sunmak ve aramak için yol ararken, yolunuz buraya kadar geldi. Oysa burası kuş uçmaz kervan gelmez bir yer. Ben galiba içimdeki yolumda ki taşları dikenleri erkenden temizledim ya da öyle sandım buraya çivilendim kaldım. Sanki hayatla insanlarla olan iletişimim çabuk koptu veya ben kopardım, aslında koparmadan yoluma devam etmem gerekirdi, her şerde bir hayır vardır diyen Rabbimin bu ayetine uydum veya Rabbim böyle uygun gördü… Sizler aman çabuk yolda dikenler taşlar temizlendi diyerek, gönüllere insanlara olan yolculuğunuzdan vazgeçmeyin. Sorgu sual bitince hayatın sırrını çözemezsiniz. Ben bu halimle ışık saçarak sizi buralara çekmişken, sizler aramanızla etrafınıza binlerce insanı mutlu etmekle çekeceğinizden eminim.
 
Devam edecek İnşAllah

Mehmet Aluç


Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yapılan Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış...

Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye girişi yapınız...