MENÜ
ESA E- DERGİ
DUYURULAR
SON 5 ÜYEMİZ
BEĞENİLENLER
Cömertlik Sevdalısı-1.bölüm
Ekleyen : Mehmet Aluç , 05 Kasım 2018 Pazartesi Beğen
                            
Cömertlik Sevdalısı-1.bölüm
 
 
 
 
   Ä°lgili resim
 
 
   Batının cimrisi var zaten başka neyi olabilir ki? Bizimde cömertlik sevdalı insanlarımız var diyelim başlayalım ne dersiniz?
 
   Yemekten tok bir şekilde kalkan Tefeci Hüsamettin ağa, onca tokluğuna rağmen hala gözü açtı, hani derler ya karnı tok olandan değil gözü aç olandan korkacaksınız aynen öyleydi, odanın içinde sıkıntılı bir şekilde gezinirken oflayarak pufluyor, ateş püskürüyordu adeta ağzından burnundan. Sanki hayatına girecek olan yalnızlığının çöküşü yüreğine oturmuştu. Hani yine derler arayan ya Mevla’sını, ya belasını bulur, bu belasını bulmuştu. Uzakta esen fırtına tüm şiddetiyle odasına gelerek, önüne katarak alıp bilinmez diyarlara götürecekmiş gibi estiğini hissetti titreme geldi birden… Kâğıttan yapılmış gibi geldi kurulu düzeni, oysa o sağlam betonlarla temelini inşa ettiğini sanıyordu, sanmakla olmazdı güzel olanı yapmakla olur her şey.
 
   Burnundan soluyordu tefeci Hüsamettin ağayla Remzi ağa. Aylardır kendilerinde borç para almaya gelen hiç yoktu. Aylardık, kıçları bir sandalyede oturmaya hasret kalmış, ayakları odayı gezerek şişmeye bu acılarından habersiz ayakları ağrımaya başlayan bu iki tefeci, odanın içine sığamaz olmuşlardı. Nerden kimin aklına gelirdi ki?  Buna sebep olan cömertlik sevdalısı bir genç delikanlı Ertekin’indi, güç durumda olanlara para yardımı yaparak, hatta faiz almadan hatta borç verdiğini istemeyerek yardımcı olmasından kaynaklanıyordu. Oysa bundan Bir ay öncesine kadar yazıhane borç para almak isteyen insanların çaresizce, yanlarına el pençe durarak faizli borçlarını ötelemek için, tekrardan faiz üstüne faizle borç para almak için binlerce dil döktüğü oluyordu, işte o günler aklılarına geldi. İnsanlar umutsuzluk çaresizlik içinde.
 
-Hüsamettin ağam, ocağına düştük, bu sene mahsullerin hepsini sana verdik, evde ne un var ne buğday, borcumuz sana var, bunu inkâr edecek değiliz, halimiz ortada bak gör insanlar kapının önünde sokağa sığmaz bir halde senden yardım beklemekte. Az insafa gel, ocağına düştük, şu kalan borçlarımızı gelecek mahsule kadar ötele, biraz daha para ver, belki bu yıl iki katı mahsul kaldırır borcun tamamını öderiz.
 
Hüsamettin ağa mahsul iki katını verir borcunu öderiz sözünü duyunca, kükreyerek.
 
-Bre melunlar mahsulleriniz üç katını verse de, tarlalarınız ipotek altında, siz şimdi üç katı mahsul alarak benden kurtulacağınızı mı sanıyorsunuz? Borçta vermiyorum, bu sene tarlalarınızı nadasa bırakarak, boş kalmasını istiyorum, yıkılın karşımda, size borç para vermiyorum.
 
Borç para vermiyorum deyince söyledi söz ile pişman olan Kemal başını öne eğerek.
 
-Ağam kusuruma bakma, dilimi eşek arısı soksun, Remzi ağaya bizi gönderme, o sende..
 
Kemal senden vicdansız diyecekken, ağzını eli ile kapayarak.
 
-Ağam, bizi remzi ağaya gönderme, o senen fazla faiz alıyor, hiç insafı da yok, sende biraz insaf var.
 
Bu konuşmaya şahit olanların umutsuzluk ani bir rüzgârla gönüllerini yalayarak geçti, gönüllerde açlık korkusu sararak uzaklaşırken,  bu rüzgar tüm gönülleri ahaliyi kaplayarak geçti gitti. Küçük kasabanın köftecisi Yaşar usta, elinde tepsisi, ağadan alacağı borç para ile alacağı üç beş kilo kıyma ile yapacağı köftenin yapacağı kârı ile eve götüreceği üç beş günlük birkaç ekmek aşın hayalini kurarken, elinde tepsi ile hayalleri yere düşerek, kulakları sağır edecek bir gürültü ile ortalığı kapladı. Az önce hayalinde sac ızgarada köftelerinin kokusu etrafı sarmış halde, müşterilerin öğle yemeğinde akın akın köftesinin kokusuna gelerek, kasabayı kaplayan köftesinin kokusunu hayal ederken, şimdi ızgaraya koyduğu tüm köftelerinin yanmış kül olmuş haliyle duyduğu üzüntü ve zarara uğrayan bir esnafın yanan yüreği ile karışmış, beraber yanan köftelerin yanık kokusu etrafını kasabayı adeta sarmıştı sanki.
 
 
-Ah ulan ah bizdeki de şans mı? Irgatlar ucuz köfte yesin bende iki kuruş kazanayım derken, şimdi hepisin den oldum, güzelliği yaratan Allah’ım halimiz sana ayan, yap bu kullarına bir güzellik sevindir. Âmin
 
 
Yaşar usta dua ettikten sonra âmin der demez içinde, kalabalık başı önde süt dökmüş kedi gibi suçlu bir vaziyette geriye dönerek evlerinin yolunu tutarken, heyecanla dünyanın hazinesini bulmuş kadar sevinçle koşarak gelen Şükrü’nün ”evraka evraka” diyen, yani Buldum buldum diyen arşimentten daha sevinçli ”bulduk bulduk” diyerek ayaklarının kıçına değercesine koşarak sevinçle gelmesiyle neşeye sevince dönüştü. Soluk soluğa gelerek kaldırıma oturan Şükrü az nefes aldıktan sonra.
 
-Arkadaşlar Allah yüzümüze baktı, kasabaya birisi gelmiş, herkese faizsiz uzun vadeli karşılıksız borç para veriyor, üstelik bu utanmaz arlanmaz insanlar gibi sömürmeden, karşılıksız veriyorrrrr yaşadık!
 
Devam edecek İnşallah
 
Mehmet Aluç
 

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.

Yapılan Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış...

Yorum Yaz

Yorum yazmak için üye girişi yapınız...