Cinaslı Kafiye Nedir Cinaslı Kafiye Mani Bayatı Mahnı Örnekleri


Esa
9.11.2019
 
 
 
 
Cinaslı Kafiye Nedir Cinaslı Kafiye Mani Bayatı Mahnı Örnekleri
 
Yazılışları ve okunuşları aynı fakat anlamları farklı olan sözcüklerce cinas denir. Cinaslı kafiye ise okunuşu yazılışı aynı lakin anlamı farklı kafiyeler olmuş olur.  Yani cinaslı kafiye okunuşları yazılışları  aynı olan yani sesteş sözcüklerden veya sesteşliği çağrıştıran sözcükler, söz ve eklerle yapılan kafiyelerdir.
 
Cinaslı kafiye zengin kafiyenin bir türüdür.  Cinası oluşturan seslerin sözcük oluşturabilmesi nedeni ile tunç kafiye ile benzerlik gösterir. Fakat cinası oluşturan sözcüklerin okunuşları ve yazılışları aynı ama anlamca bir birlerinden çok farklı sözcükler oluşturması nedeni ile Tunç kafiyeden de ayrılır.
 
Zengin kafiye ise dize sonlarındaki kafiyeyi oluşturan ses benzerliğinin üç veya daha fazla sesten oluşmasıdır. Cinas ise bu ses benzerliklerinin anlamı bir sözcük oluşturması ama her bir dizede de farklı anlamda bir sözcüğün ortaya çıkması ile olur.
Cinas: okunuşları, yazılışları aynı ama anlamca diğerinden farklı sözcüklerle kurulan kafiye olarak da tarif edilebilir.
Bu yönü ile de Tunç kafiyeye benzer.  Kafiyeyi oluşturan sesler anlamlı bir kelimedir ama her kelime de diğerinden okunuş bakımından aynı anlam bakımlarından farklı olur.
 
Cinaslar aslında çoğu kez okunuş ve yazılış bakımlarından aynı değildir.   Cinası oluşturan sesler ve sözcüklerin yazımlarında çoğu kez farklılık olur. Hatta söylenirken dahi cinaslı sözcükler arasında fark vurgu ile yansıtılmış da olur.    Yaramaz, yaram az gibi Bu nedenle de cinaslar tam cinas, basit cinas,  mürekkep cinas, ayrık cinas, gayri tam cinas, gibi türlere ayrılmış olur. (Cinas Sanatı ve Cinas Türleri )
 
 
 
CİNASLI KAFİYE ÖRNEKLERİ
 
Her nefeste işledim ben bir günâh
Bir günâh için demedim bir gün âh         (Süleyman Çelebi)
 
Er isen sözünü yürüt bin ata
Söz ana değildir söz bence ata
Olur olmaz adem söz ata ata
Pare pare oldu Seyrani'sine
 
Sabırla, gün, haftayı ilâve et kar aya,
Saçın, gözün, ten çeker; elâ, esmer, karaya.
 
Gayet çoktur değil, benim yaram az
Bana yardan gayri cerrah yaramaz
 
Çağır sen gece yarı
Bahtından gece yarı
Yuhuda yarı gördüm
Oyandım gece yarı            Aşık Şemşir
 
Bülbül evler güle naz
Ağlayan çok gülen az     
Men aşıg adam çalar
Yarımçıg adamçalar
Adını şahmar goyub
Sohulcan adam çalar    Aşık Şemşir
 
Cinaslı Mahnılar  ve Maniler
 
Feleğin bir dağı var
Üstünde çardağı var
Men o bağa getmerem
Galbimde yar dağı var.    
 
Dağ sözcüğü hem yara hem de dağ anlamında kullanıldığı için cinaslıdır. Yar dağı yarin yarası anlamındadır.
 
Alma yanı,
Gızarmış alma yanı,
Nasıl gebre goyarlar,
Mıradın almayanı
 
Almadan,
Bir dal kestim almadan,
Bir de yâri göreydim,
Allah canım almadan
 
Aşıhdır Garabağ’ı
Gencenin Garabağ’ı
İtizmişem ceyranı
Gezerem gara bağı
 
Elemi yara sızlar
Oh deymiş yarasızlar
Yaralının halınnan
Ne bilsin yarasızlar
 
Yâr sana                                                    
Çağlar sular yâr sana                  
Madem Ferhat'ım dersin          
Şu dağları yarsana       
 
Ya kalemi
Ya divit ya kalemi
Güzel seni yaradan
Dedi mi yak âlemi
 
Naçar ağlama,
Gündür geçer ağlama.
Bu kapıyı bağlayan,
Bir gün açar ağlama
 
Saçları küllesene
Kül vurub küllesene
Sen igidler neslisen
Deymez heç gülle sene
 
Sevdiğim baş ayağa
 Düşmesin baş ayağa
 Yar yanına gitmeye
Yalvarır baş ayağa. 
 
Yosma yar mendiline
El atdım mendiline
Şirin şirin söylersin
Hayranım men diline.
 
Bu içeriğe henüz katkı yapılmamış

Sitedeki yazıların tüm hakları ve sorumluluğu yazı sahiplerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Aksi davranışlara karşın yasal işlemlere başvurulacaktır.


Henüz yorum yapılmamış