diyelim otobüsü kaçırdım
gideceğim yer de beklemiyor
düşler kuruyorum o sıra
yanımda bir şarkı çalıyor arsız
      yalnız bir kumrunun kanatlarıdır
      tek duyacağım
bende uzatıyorum ayaklarımı
        gökyüzü nasıl olsa mavi olacak
bulamayınca bir sözcük başucumda
kırpık yıldız kalpsiz yada boş bir satır gibi
      denizde ıslanan ayışığı hüzünlüdür
      gün ışıyıncaya kadar
belki de otobüsü kaçırdım
belki de rüzgarı beklerim
savrulmak için yokluğundan
       bir canalıcının şölenidir
       yaşam
       olsun
ama
kardeleni koparma güneşe karşı