yağmur dinmiştir
güneş yeniden doğmuş peşinden
kamaşan gözlerimi bırakıp gider
çiğ yağan dudağımın üstünden
          yağmur sonrasında
penceremdeki serçe
gözümden kaçar o sıra
uzattıkça seslenişim
         yağmuru özlerim
soluğu hüzündür karıştıran
ısıtırken ellerimi düşünmek seni
         yağmur her gittiğinde
yeni biçilmiş çim kokusudur yeşil
boyarken içimdeki kuraklığı
çiğdem elbiseli kadın
          yağmur yağdığında
tükenir kalem
silinir boya
ıslanır güneş
serçe susar