ayaz bile ısınmaya gelmiş
koca görmemiş dantellerinden yatağa 
          ellerim çok soğuk
          tut
ne gençlik geçti gitti kapısından o sıra
soğuk mavi pencereden sarkmış 
göğüslerinden çiçekler dökülüyor şuraya
          yüreğim çok soğuk
          güneş hiç doğmadı daha
bitmeyen düşler gezinmiş
yalnızlığın teri basmış tülbedinde
gizlenmiş sevilmeyi bilmemek
          oysa 
          gölgenin de ihtiyacı var güneşe