tam seninle karşılacaktık ki 
ikimizin son kez bindiği
bir otobüs geçti aniden aramızdan
        yolcu ikimizdik
sıçratarak ayağıma boşunalığı
ve sonra karşı kaldırımda gittikçe
büyüdü şehir kaybolduk
         yabancı ikimizdik
insan yalnız kaldığında mutlu olamıyor
ama hep yalnızı
         konuşamayan ikimizdik
üstelik bir de düşlediğim
hatta çarpıştığımız
veya köşe başlarında karşılaştığımız
çıkamadığımız elele sokakları
        ne halt ettik ikimiz
çıkmazlar yapıp
       ya mutluluk ikimizdik
ya da mutsuzluk sanırız
ikimizi