ben geçerken sanki
tam o sırada  oturmuşsun bir masada
vişneler çürümüş kazağınla
            papatya soyunurken çaresiz
            mazgala düşüyordu beyaz yaprakları bir bir
elinde sigaran
diğerinde bensiz bir roman
            peşlerinde yağmur
kahramanı karşında
söyleyemediklerimi söylüyordu
            olacaklar belliydi ta baştan
            hiç şansım olmadı şaşırmaya