Adilcevaz Manileri 2

04.06.2017
 
 
Küp dibinde unum var
Mevladan umudum var
Ver mevlam muradımı,
Hıdırşah’a mumum var.
 
Bahçede havuç kaynana
Oğlan çavuş kaynana
Oğlun eve gelende,
köşeyi savuş kaynana.

Başında pişan kurban
Dudağan dişan kurban
Yalanız sana değil
Eşan yoldaşan kurban.
 
Belediye önü taştır
Kızların gözü yaştır
Avratlar ağlamayın
Manto çarşaftan hoştur.
 
Bu dağın karı menem
Gün vursa erimenem
yedi yıl yerde kalsam
Civanem çürümenem.
 
Kar yağar lapa lapa
Bizim evin damına
Kız seni alacağım
Ananın inadına.
 
Şafaklar sökülende
Al elma dökülende
Yarimi çağırasız
Mezarım örtülende.
 
Koyun gelir sağına,
Sürün Ezizin bağına
Ezizin bir gelini var,
Benzer böyrek yağına.
 
Ayağında mesler,
Yere vurmadan sesler
Senin gibi yiğidi,
Herkes cebinde besler.

Çay başında yarpuzlar
Yoruldum yaram sızlar
Giyinmiş toya gider,
Fincan göbekli kızlar.
 
 
Yasin İPEK’in ''Tarihle doğanın buluştuğu yer Adilcevaz'' isimli kitabından alınmıştır

0

0

Yorum Yapmak için Kayıt Olun veya Giriş Yapın

Yorumlar