Adını Bir Türlü
Koyamıyorum
Bir şey vardı onu farklı kılan
Koyamıyorum adını bir türlü
Ayıramıyordum gözlerimi ondan
O idi sanki yaşama sebebim
Savrulurken saçları rüzgara karşı
Çağırıyordu beni adeta arkasından
Yüzündeki güzellik zaten ayrıydı
Anlatılmazdı tek kelime ile
Kısadan geçeyim desem öykü
Biraz ilerlesem roman
Gerçeği anlatsam ciltler yetmez
Gözleri sanki eflak, masmavi
Dökülenler nisan yağmurları gibi
Kaşları bir yay kirpikleri ok
Ab-ı hayat kaynağıydı dudakları
İçsem huzura ererdi kalb
Ne anlatsam yetmezdi
Bir şey vardı onu farklı kılan