Ağır ağır
Üstadından öğüt istersen gönül
Var otur yanında kal ağır ağır
Herkesin ağzından akmaz şeker bal
Düşünde edebin al ağır ağır
Her işin acele eyleme aman
Biraz sabreyle ki devrolsun zaman
Aleme bak sen de al elen keman
Elin arkasından çal ağır ağır
Bakarsın yok iken var olduk neden
Vücut yavaş yavaş tam olur beden
Çekirdek topraktan biter bir fidan
Büyüdükçe açar dal ağır ağır
Kimi gider bir namerde kul olur
Kimi yoksulluktan yanar kül olur
Yağmur yağar damla damla göl olur
Kimi böyle yığar mal ağır ağır
Kötü işten vazgeç kimse kınamaz
Terket o san'atı baktın yaramaz
Bakarsın bir kimse hasır bulamaz
Sonunda giyinir şal ağır ağır
Zülali, pir'inden öğüt al bari
Başın aşağı tut bakma yukarı
Günde onbin çiçek dolaşan arı
Kovanında yapar bal ağır ağır..