Bu din garip başladı garip bitecek dedi beşaretle Muhbir-i Sadık
Öz yurdunda dahi garib olma fitnesine düşermiş ashab-ı  sıddık
Fasit ihtilaf-u tefrika derdiyle zebun olunca cümle ehl-i tevhid
Muslih vehmedilerek hükmeder küre-i arza dessas-ı hain Yehud.
İmam-ı Enbiya yıkmışken ikiliği, silmişken sadrlardan şirk-i hafiyi
Nifak-u kizb zümresi, mülevves addeder canım on iki hak tarik-i sufiyi
 
Zahiri şeriat nuru, batıni marifet ziyneti o sırat-ı müstakim unutulur
Suretler Frenk meşrep kıyafete tebdille gül-i edebin kökü kurutulur
Talim-i cihad-ı ekber bırakılır da sinelerde muhkem iman kaleleri yıkılır
Deva-yı derde koşan varsa, bir şaki gibi bileklerine altın lale takılır.
Maddeye esir düşünce mana, sahte zulmetli güneşler batıda doğar
Ulema-i su’nun gadriyle ehl-i sünnet akidesini binler hurafat boğar 

Bu ahir zaman fitnesinden ta Nuh Nebi sakındırmıştı ümmetini
Hüda yerine hevaya tapanlara Deccal verirmiş dünya cennetini…
O dem İbrahimlere nara atılması iktiza edermiş, kemal-i lezzetle
Mesihi nefesle o dirilme vaktinde, zuhur edermiş Mehdi izzetle
İseviler teslisten tathir, tahrifattan tecerrüdle tabi olurmuş Kuran’a
Münafık cereyanları dağıtılır ve ölüm tattırılırmış o vakit Süfyan’a