-
Yorgunlukla yoğrulan bakışlar kaplamış sadağımı
Bir baharın şafağında yahut yokluğunda
Tükettim en asi hüzün ıslığı çalan oklarımı
At sırtında süründüm geceler boyu
Yol aldığım menzil sessizlik koyu
Gemler yorgundu ne sağa açılıverirdi ne sola
Sürdüm rahvan tayların sefasını kayboldu sadağım
İyileştiriversin diye beklerken menekşe kokularını
Senle yoğrulan rüzgarın ferahlığı doldu heybeme
Heybeyi bir yana heybeti bir yana bıraktım
Özgürlüğün için doldurdum ciğerime havanı
-
Yol alıyorum....
İzler kapalı sesler kısık tenler soluk
Soluk alıp vermeye mahal yok
Tut elimden hüznümün sadağı
Ey mahzun mabed!
Garip Aksa
Kapına hüznümle hemhal olmaya geldim
Kapına hüznümü gömmeye
Hüznümüz ki taşısın bizi ilahi dergaha
Ancak o vakit sükûn bulur gönlümüz
Ve idrakına ereriz özgürlüğün...