Herkes için farklıdır akşamlar.
Biten bir günün tatlı yorgunluğu,
Yarının umutla beklenişi vardır kimisinde.
Sıradandır kimisi için biten bir gün.
Bir başkalık taşımaz,
Umuda yabancıdır yüreği.
Dost değildir yarınlarla.
Yorgundur yüreği belki kederden.
Akşamlar yalnızlığını hatırlatır.
Yalnızlığıyla baş başa kalır
Herkes için farklıdır akşamlar.
Çocuk sesleri doldurur kimi evleri.
Güzel, mutlu sofralar kurulur.
Ardından çay demlenir.
Tatlı sohbetler edilir.
Ve mutluluğun resmi çizilir.
Herkes için farklıdır akşamlar.
Sokaklar meskenidir kimisinin.
Soğuk taşlara kurar fakir sofrasını
Ve elleri buz kesilir akşam ayazında.
Dalıp gider çaresizliğine,
Ve kimsesizliğine.
Herkes için farklıdır akşamlar.
Vatanına hasret çeker kimi,
Sevdiğini özler, kavuşmayı bekler.
Kimi de ağrısız, sancısız uykularını özler.
Huzurlu akşamları yad eder.
Ve yeni bir günü özlemle bekler.
,.
.