Ala gözlü Sultan Baba
Ululardan ulusun sen
Yedi iklim dört köşeye
Arşa kürse dolusun sen
Yüzin gören yoksul baylur
Kâfirler îmâna gelür
Seni sevmeyen ne olur
Şâh-ı kerem Ali'sin sen
Şâhısın eksüklü kulun
İçenler ayılmaz dolun
İnceden incedür yolun
Tamâm gerçek velîsin sen
Doğru sözün yol kılıcı
Çaldığın iki bölüci
Düşmüşler elin alıcı
Hakkın kudret elisin sen
Dehânından kevser akar
Nazarun Hakk yola bakar
Kokun cümle âlem kokar
Muhammedün gülüsün sen
Parlayup âteşün yanar
Cümle 'âlem şulene çunar
Susayanlar senden kanar
Âb-u hayât gölüsün sen
Muhyiddîn Abdal neylersin
Dipsiz denizler boylarsın
Ne bilir ne söylersin
Aklınmı var delisin sen
Bayram Durbilmez, 1998, “Muhyiddin Abdal Divânı (İnceleme-tenkitli metin) “Doktora Tezi”