Dâr-ı fenâ dirzine gafletme kanma gönül.
Şah dururken ferzine nafile yanma gönül.
Târik-i dünyada ol dâr-ı bekayı düşün,
Şol arafın derzine düşersin sanma gönül.
Bu devran ömr-ü zail serareden vazgeçme,
Zebaninin gürzüne serini sunma gönül.
Beyhude geçer eyyam biter zeval-i lezzet,
Dünya-i dûn arzına uçupta konma gönül.
Lehiv mefâhir değil olmalıdır rezail,
Gayr-ı zahit tarzına meyledip dönme gönül.
NECİBE ÇETİNKAYA
