ALIR BENİ
Sevdalı başımı dertlere saldım
Aşkın ateşine tutuldum kaldım
Sonunda çareyi sahrada buldum
Vazgeçtim bahçeden çöl alır beni
Ben de bu dünyadan lezzet alayım
Biçare gönlümde huzur bulayım
Atın; dağ başına orda kalayım
Hafifler bedenim yel alır beni
Olmadı ömrümüm mutlu bir anı
Bunaltır ruhumu sevda boranı
Asumandan gelen tufan zamanı
Dereler dolduran sel alır beni
Mecnun Leyla’sını, arar çöllerde
Kerem de Aslı’yı, esen yellerde
Evren-iyim adım name dillerde
Kazın; mezarımı yer alır beni
a