Aczin humması inancın tekfuru
Bir çare sunmaz üfürülmüş Sur’u
Deprem sallarken enkaz olur dur’u
Can tenden çıkar yoktur artık dönüş
Artık yalnızdır çırpınış çaresiz
Ne biliyorsa unutur aniden
Etraf uçurum kalmıştır yaresiz
Bir bebek gibi ağlatır sahiden
Kalınca kitap eline verilir
Titreyen elle okurda çevrilir
Açtıkça sayfa her anı dirilir
Yırtsa yırtılmaz yaksada yakılmaz
Sınav okunur Kur’andır doğrusu
Aldığı notu ziyandır doğrusu
Tek kurtaracak imandır doğrusu
Sararsa kulu Allah’ın rahmeti…
…/
Şer ne yapmışsa pişmanlık duyacak
Dünya kıyas mı dehşete doyacak
Gözyaşı döküp gözünü oyacak
Lakin elinden ne gelir ki heyhat!
Ya Haktan korkan, aşkından olan kor
Sınava razı, Hak yolu ona sor!
Etmez şikayet, ibadet bilmez zor
Her şey gerçekmiş der, huzursa sonsuz!
Saffet Kuramaz