AMAN, AYRILİQ!
Bizi yandırır yaman ayrılıq,
Bu darıxdıran duman ayrılıq.
Göze sovrulan saman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Bir gözün açar, bir gözün yumar,
Arazı serin gördükde umar,
Xezeri derin gördükde cumar,
Qem deryasına cuman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Arazım vursun baş daşdan-daşa,
Göz yaşı gerek başlardan aşa,
Nece yad olsun qardaş qardaşa?
Ne din qanır, ne iman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Dedim: ayrılıq, qınama meni,
Seni görmüşem eller düşmeni,
Yüz nün kerre de sınayam seni,
Aman ayrılıq, haman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Köylerin, günün, ayın gizledir,
Ulduz axtarır, sayın gizledir,
Oxunu atır, yayın gizledir,
Oeddimi eden kaman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Sen unutsan da, Süleyman, meni
Unutmayacaq Şehriyar seni,
Yaz geler, bülbül qapsar çemeni,
Indilik sevsin zaman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Ayrılıq gele bir kerem qıla
Bir nece gün de bizden ayrıla,
Qem de bir biz tek sarala, sola,
Hanı bir bele güman, ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Amansız gözün yuman ayrılıq,
Cansızlığından uman ayrılıq,
Qanla yazılmış roman ayrılıq,
Aman, ayrılıq, aman, ayrılıq!
Aman, ayrılıq, aman, aynlıq!
ORTA ASYA VE KAFKASLAR’DA TÜRK ŞİİRİ, Eskişehir 2013 Türk Dünyası Kültür Başkenti Ajansı