Bu Eser 08.09.2013 Tarihinde Günün Şiiri Seçilmiştir

Tenimde bilenen zağlı bıçağı

Vermekten yoruldum, anlıyor musun?

Astarı tersine dönen bu çağı

Yermekten yoruldum, anlıyor musun?

 

Almadan bırakmaz hayat bac’ını;

Vurdukça şaklatır hep kırbacını…

Yarınların belik belik saçını

Örmekten yoruldum, anlıyor musun?

 

Belki üçyüz defa belki de beşyüz;

Gecenin gözüne mil çektim gündüz!

Eğri çizgilerin içinde dümdüz

Durmaktan yoruldum, anlıyor musun?

 

Hep derim, umudu umuda ekle;

Nelere ulaşır insan emekle…

Uykusuz düşleri kırık yürekle

Sarmaktan yoruldum, anlıyor musun?

 

Kapı kapı gezer sürtük sözcükler;

Defolu mısralar, kütük sözcükler!

Allah’ın her günü güdük sözcükler

Sürmekten yoruldum, anlıyor musun?

 

İndirdim yüzlerin boyalarını,

Ufalttım avcumda dünyalarını.

İğrenç kâbusların rüyalarını

Burmaktan yoruldum, anlıyor musun?

 

Hoyratça harcadım gün denen nakti;

Yine de sevdayla bozmadım akti.

Zamanın boynunu her seher vakti

Vurmaktan yoruldum, anlıyor musun?

 

Yalnızca ben oldum gönlüne kefil;

Ruhumu ısıtan nâzlı karanfil…

Vuslatın hâlini perişan, sefil

Görmekten yoruldum, anlıyor musun?

 

Aşka teslim eder göz perdesini;

Sıyırdım aklımı, çöz perdesini!

Sevdalar üstüne söz perdesini

Germekten yoruldum, anlıyor musun?