Anneler günü annesi ile arasında bir bağı Rabıtası olmayanların yılda bir defa bir hediye ile anmasından ve ondan sonra unutmasından başka ne olabilir ki?
 
Bu bağlamda yılda bir yapılan bu modern rabıtalarla yani bağı olmayanların, sürekli olarak birilerine boş yere harcama yaparak kazandırmanın peşinde suçluluklarını kapatmanın peşinde koştukları gerçeğini -sanki çok seviyormuş gibi sende bir gün- hatırlamanın utancını bir tokat gibi yüzümüze vururken. İnsanlar gönülden değil de eşyalara da hediyelerle bağlamaya çalışırlar. Oysa gönülden bağlanılır insan insana, gönülden sevilir değer kıymet verilir. Yoksa her başı sıkıştığında bir hediye ile eşyadan medet ummak, samimi olmayan önemsemeyenlerin işidir. Eşya ile birine değer vermek demek önemsememek, aman boş ver geç demekten başka bir anlam ve mana taşımamaktadır.
 
İnsanları böyle günlerde harcama çılgınlığı içine çekenler sırf maddi kazanç peşindeler, onların annelerine annelerimize bir değer vermiş olduklarını hiç sanmıyorum. Annelerimiz her zaman annemizdir, her zaman elleri öpülür gönülleri alınır hatırı sorulur, bu batının insana aileye önem vermeyenlerin yılda bir gün önem vermeleri sadece içindeki çığlıklarını feryatlarını susturmalarından bir şey değildir, o feryatta hiçbir zaman gönülden her gün sevmedikçe susmaz. Selam ve dua ile
Mehmet Aluç