M. NİHAT MALKOÇ


           Her yıl mayıs ayının  ikinci haftasını anneler günü olarak kutlamayı buyurmuş kelli felli adamlar. Türkiye de bu furyaya dahil olmuş her nedense! Ülkemizde de kutlanan uluslararası Anneler Günü'nün kökeni ta ABD'ye dayanıyor. Bugünkü anlamıyla ilk "Anneler Günü" töreni, 1908 yılında ABD'nin Batı Virginia eyaletindeki bir kilisede düzenlenmiştir. Anna Jarvis adlı kadın, 1908 yılında annesinin ölüm yıldönümünü takip eden ilk pazar günü kilisede sadece kendi annesi değil, hayatını kaybetmiş bütün annelerin anısına bir tören düzenlemiştir.Törenin düzenlendiği tarih, mayıs ayının ikinci pazar gününe denk geliyordu. İşte bugün kutlanan anneler gününün dünyada ortaya çıkışı bu şahsî anekdota dayanıyor.


           Türkiye'de ise "Anneler Günü"nün mayıs ayının ikinci pazarında kutlanması fikri Türk Kadınlar Birliği'nin girişimleriyle 1955 yılında kabul edildi. Bunu, her nedense, ticareti elinde tutanlar pek sevdi! Bugüne özel ürünler üretildi. Ticarî bir amaç olarak kullanılmaya başlandı.


           Anneler Günü'nde  dünyada ve Türkiye'de birçok sektörde büyük bir canlanma görülüyor. Çiçekçiler ve hediyelik eşya satanlar bir ayda gerçekleştirecekleri ciroyu bir günde yapıyor. Bugün kapitalist bir anlayışla bir alışveriş ve hediye festivaline dönüştürülüyor. Eee fena mı? Evet, fena! Neresi iyi ki? Annelik duygusu ticarete alet edilerek açık açık istismar ediliyor. Annelere yıl boyunca hak ettikleri değeri vermeyenler, arayıp sormayanlar, sosyal medyada geçirdikleri vaktin yüzde birini bile anneleriyle geçirmeyenler, annelerinin hâl ve hatırlarını sormayanlar, en küçük bir öfke anında ağza alınmayacak çirkin sözleri annelerine sayıp dökenler; bir günde kendilerini affettireceklerini sanıyorlar. Yok öyle yağma!


           Anneler Günü'ne bir de anneler açısından bakmak gerekir. Anneler başımızın tacıdır da, her anne kutsal değildir. Çünkü toplumumuzda annelik görevinin altından kalkamayan, çocuğunu ortada bırakıp yeni hayatlara yelken açan nice doğurganlar vardır. Bunlara bilinçli olarak anne değil "doğurgan" ifadesini lâyık görüyorum. O gibi annelerin ayakları altında cennet filan da yoktur. Bu kafadaki sözde anneler (doğurganlar) çocuk da doğurmamalıdır. Annelik tek başına kadının kusurlarını ve ayıplarını örtmez. Annelik sahiplenme duygusu ve fedakârlıktır. Kadının biyolojik olarak doğurgan olması onu tek başına anne yap(a)maz.


           Anneler ve onlara duyulan sevgi bir güne sığacak kadar sığ bir duygu değildir. Kanaatim odur ki yılın 365 günü anneler günüdür. Anne hiçbir zaman unutulmayan, daima gönüllerde yaşatılandır. Anne, ihtiyacı olsun olmasın, her fırsatta yanına koşulandır.


           Bugün sosyal medya platformlarına (instagram, facebook, X, youtube, tiktok, whatsapp ) bir bakın, her yerde anneye dair çoğu samimiyetten uzak güzellemeler. Çocuk evde annesini görmez (görmezden gelir), saatler boyunca sosyal medyada takılır, oyun oynar; sadece acıkınca ve harçlığa ihtiyacı olduğunda bir annesi olduğunu aklına getirir. Ondan sonra da sosyal medyada "canım annem, cicim annem" güzellemeleri yapar. Yahu sen git o güzellemeleri yılın 365 gününde bizzat annene yap, gönlünü ve duasını al, bir kez olsun evi süpür, mutfaktaki bulaşıkların yıkanmasına, yemek yapmaya yardım et! Yemeğin azıcık geciktiğinde anneni azarlama, onu başka annelerle kıyaslayıp gücendirme! Bunlar tabii ki belli bir kesimi eleştiren ifadeler. Sayıları az da olsa, böyle davranmayanları tenzih ederim.


           Anneler Günü'nde eşlerinin anneler gününü kutlayan ve onları onore eden birçok erkeğin de samimiyeti tartışmalıdır. Zira aile anne, baba ve çocuklardan oluşan bir müessese olmasına rağmen babalar bütün işleri annelere ihale etmişlerdir. Çamaşır, bulaşık, yemek, temizlik ve çocuklarla ilgilenme annenin kutsal(!) işidir anlayışı her nedense yerleşmiş bizim toplumumuzda. Birçok kadın da, erkeklerin dayattığı bu anlayışı ne yazık ki kabullenmiştir. Oysa kadın ne erkeğin ne de çocuğunun hizmetçisidir. Hayat aile fertleri için müşterektir.


           Ben oldum olası "anneler günü, babalar günü, kadınlar günü, sevgililer günü" gibi belli bir gün tahsis edilen zamanları sevmedim, sevemedim. Çünkü hepsini samimiyetten uzak ve de ticarî buldum. Öyle de olsa, bugüne halisane niyetle bakanların anneler günü kutlu olsun.