KAPALI HECE

 

Osmanlıca:   Müsnet

Arapça: Müsnet

 

 TANIMLAR

 

TÜRKÇEDE KAPALI HECE

Son sesi ünsüzle – sessiz bir harf ile- biten hece:

Sesleri Ünlü+Ünsüz, ünsüz+ünlü+ünsüz  şekillerinde ve her şekilde sonu  tek bir ünsüz – sessiz – veya iki ünsüz – sessiz- ile biten heceler kapalı hecedir.  

Kalk, bak, yak, tak, kes, ters,  kürk,  gelmek (gel-mek) , yokluk (yok-luk) , düzgün (düz-gün) ,  iz, iş, in, ip, ak, ot, sap, kol, göz, yüz, yaşlanmak, güçlendirmek, art, kırk, üst , çok, hep, küp, ses, ders, Türk, çift, kırk  gibi.

 

ARUZ VEZNİNDE KAPALI HECE

Aruz vezni ile yazılmış şiirlerde sonu bir veya iki ünsüzle biten heceler de kapalı hecedir. Yalnız aruz vezninde sonu uzun ünlü- sesli ile biten hece de kapalı hece sayılır.

âhir (ā hir), mâhir (mā hir)  şâir ( şâ-ir ) vb. Karşıtı açık hece'dir.

 BSTS / Gramer Terimleri Sözlüğü 2003

 

TERİMİN TÜRK LEHÇELERİNDEKİ KARŞLIKLARI

Azerbaycan Türkçesi: gapalı heca; Türkmen Türkçesi: yapık bogun; Gagauz Türkçesi: kapalı kısım;Özbek Türkçesi: yópiq boğin; Uygur Türkçesi: yepiq boğum; Tatar Türkçesi: yabiq icek; Başkurt Türkçesi: yabiq ijek;Kmk: yabık buwun; Krç.-Malk.: cabılgan bölüm ~ cabık bölüm; Nogay Türkçesi: yabıkbuwin; Kazak Türkçesi: tuyuk buwm ~ bitew buwin; Kırgız Türkçesi: cabık muun; Alt:: t'abıküye; Hakas Türkçesi: çabıh uya; Tuva Türkçesi: haaglıg slog; Şor Türkçesi: *teňneştirgeni; Rusça: zakrıtıy slog[1]

 

[1] BSTS / Türk Dünyası Gramer Terimleri Kılavuzu 1997