Dünya meşgalesi sardı beni tümden
Şiirden, dostlardan gün gün uzak kaldım;
Kurtulmak gerekir attığı düğümden
Dünyanın yalandan gülüşüne daldım.
İş güç biter dedik de bitmedi gitti
Edebi/yâda ram olmuş gönlüm netti
Ne ettiyse kendi kendini lâl etti
Güzel insanlarla hasbıhâlden çaldım.
Şiirlerinizden buram buram tüttü
Bana hasret kokan sözcükler öğüttü
Gölgesinde nefes aldığım söğüttü
Hayat sillesiyle ben dersimi aldım.
Affınıza nail olsam bana yeter
Muhabbetinizi özlemek çok beter
Aranıza dönmek gönül candan ister
Ruhuma teselli bulmaktan bunaldım.