Âşık Meydanî-Kul Mustafa Karşılaşması
Ayak: Dermeyince üstad Veysel çözülmez
Meydanî: Yaylalar yeşerdi, çiçek açıldı
Dermeyince üstad Veysel çözülmez
Koyunlar meledi, kuzu seçildi
Görmeyince üstad Veysel çözülmez
Kul Mustafa: Veysel bir âlimdir, âşıklık umman
Girmeyince üstad Veysel çözülmez
Eser yaşar imiş durdukça zaman
Varmayınca üstad Veysel çözülmez
Meydanî: Karlar yağdı şimdi gönül dağına
Gazel düştü artık ömrüm bağına
İlim, bilim ile uzay çağına
Ermeyince üstad Veysel çözülmez
Kul Mustafa: Baharına, goncasına, gülüne
Arısına, çiçeğine balına
Efkârlanıp bağlamanın teline
Vurmayınca üstad Veysel çözülmez
Meydanî: Sözleri anlamlı sanki bir yasa
Efkârlı, hicranlı gönlümde tasa
Meydanî'yem der ki göğüs göğüse
Durmayınca üstad Veysel çözülmez
Kul Mustafa: Ocağı da Kul Mustafa ocağı
Hiç bir yerde olmaz ana kucağı
İnsanlar elele açıp kucağı
Sarmayınca üstad Veysel çözülmez
(Durbilmez, Öz. Arş.)