Âşık Meydanî-Kul Mustafa Karşılaşması
 
Ayak: Dermeyince üstad Veysel çözülmez
 
Meydanî:         Yaylalar yeşerdi, çiçek açıldı
                   Dermeyince üstad Veysel çözülmez
                   Koyunlar meledi, kuzu seçildi
                   Görmeyince üstad Veysel çözülmez
 
Kul Mustafa:     Veysel bir âlimdir, âşıklık umman
                   Girmeyince üstad Veysel çözülmez
                   Eser yaşar imiş durdukça zaman
                   Varmayınca üstad Veysel çözülmez
 
Meydanî:         Karlar yağdı şimdi gönül dağına
                   Gazel düştü artık ömrüm bağına
                   İlim, bilim ile uzay çağına
                   Ermeyince üstad Veysel çözülmez
 
Kul Mustafa: Baharına, goncasına, gülüne
                   Arısına, çiçeğine balına
                   Efkârlanıp bağlamanın teline
                   Vurmayınca üstad Veysel çözülmez
 
Meydanî:  Sözleri anlamlı sanki bir yasa
                   Efkârlı, hicranlı gönlümde tasa
                   Meydanî'yem der ki göğüs göğüse
                   Durmayınca üstad Veysel çözülmez
 
Kul Mustafa:     Ocağı da Kul Mustafa ocağı
                   Hiç bir yerde olmaz ana kucağı
                   İnsanlar elele açıp kucağı
                   Sarmayınca üstad Veysel çözülmez
 
            (Durbilmez, Öz. Arş.)