Takvimler 21 Mart'ı gösterdiğinde, değerli halk ozanımız, Aşık Veysel'i anmamak mümkün mü? Gören gözlerin göremediğini görebilen; toprağın cömertliğini idrak edip toprağın hakkını vererek dillendirebilen başka bir ozan var mı? Olsaydı, Âşık Veysel büyümezdi bu kadar gönüllerde. Toprağı dost bilen; hoşgörüyü, sevgiyi, insanlığıyla, yaşantısıyla harmanlayan Âşık Veysel'i iyi okuyalım. Edebiyatımızdaki önemli yeri; evrensel değerlere verdiği değerle, onlara sımsıkı bağlı olmasıyla ve bu değerleri şiirlerinde yansıtabilmesiyle ilgilidir. Kalp gözüyle bakmak, onun gibi halk ozanlarının eserlerinde hayat bulmuştur. İçtendir, doğaldır ve derindir söyleyişi. Yürekten söylemek, onun gibi söylemek demektir. Sözü eğip bükmeden en yalın, en doğal haliyle dile getirmiştir. O, söze, saza ve en önemlisi de hayata âşıktır. Her dizesinde, her sözünde tertemiz iç dünyasını ortaya koymuştur.  
 
      "Beni hor görme kardeşim
       Sen altınsın ben tunç muyum? 
       Aynı vardan var olmuşuz
       Sen gümüşsün ben saç mıyım? "
        ...                          
                                         ( Kardeşim )
      
      Halk edebiyatının bu güzel sesine kulak vermemek mümkün mü! Yüreğindeki zenginliği ve engin dünya görüşünü en özlü söyleyişlerle dizelerine ve sözlerine yansıtmıştır. Acıklı hayatının izlerini tüm samimiyetiyle dile getirdiği şiirlerinde görmek mümkündür. Şiirleri bir anlamda hayatının öyküsüdür.
 
    " Bir pipom var yamalıklı 
     Palto giyerim alıklı 
     Oğlum kızım hep çarıklı 
     Mes giymemiş soyum benim" 
     ...                      ( Böyle Düşmüş Payım Benim)
 
        Her şiirinde dünyasının ve kalbinin kapılarını açar ve "buyurun!" der okuyanlara. Hoş geldiniz der adeta her şiirinde. Sıcacık söyleyişi ve saf bakışı şiirlerini sarıp sarmalamıştır. Veysel'in özü şiirlerindedir. Özünün aynasıdır her şiiri. Kalbindeki aydınlıkla şiirleri aydınlanmıştır. Her dizesinde, onun görmeyen gözlerini değil kalp gözünün ne kadar açık ve berrak olduğunu görürsünüz.
 
      "Anlatamam derdimi dertsiz insana
         Derd çekmeyen dert kıymetin bilemez
         Derdim bana derman imiş bilmedim
         Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz

         Gülü yetiştirir dikenli çalı
         Arı her çiçekten yapıyor balı
         Kişi sabır ile bulur kemali
         Sabretmeyen maksudunu bulamaz"
       ...                          ( Anlatamam Derdimi Dertsiz İnsana)
 
        Daha çok uzun yıllar yaşayacaktır gönüllerde Âşık Veysel. Şiirlerindeki içtenlikle ve doğallıkla daha çok gönül fethedecektir. Halk şiirindeki özel ve güzel yerini koruyacaktır. Çünkü sazıyla, sözüyle dosdoğru bir yol çizmiştir kendisine. Yüreğindeki zenginlikle dokumuştur şiirlerini. Bizlere düşen; bu ince dokunmuş içten şiirleri ve içtenlik yüklü kişiliği layıkıyla okumak ve anlamaktır. Mekanın cennet olsun!
        Âşık Veysel'e bırakalım son sözü:
 
   " Bu nasıl kavgalar çirkin döğüşler
       Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız
       Yolumuza engel olur bu işler
       Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız

       Birleşiriz bir bayrağın altında
       Biz Türklerin ikilik yok aslında
       Yanar tutuşuruz vatan aşkında
       Hepimiz bu yurdun evlatlarıyız"
         ...                        ( Hepimiz Bu Yurdun Evlatlarıyız)