Aşk olsun meydana gelip
Doğru yolunca gidene
Aferin Hakkı Hak bilip
Hal giyip gönül güdene
Arif isen özün yokla
Tevekkül kapısın bekle
Geç buldun ise pek sakla
Duyunnak olmaz nadana
Besleme gazab atını
Çekersin zulumatını
Tepele nefsin itini
Zarar gelmesin bedene
Gönlünü yüksekten indir
Ar etme alçağa kondur
Açı doyur susuz kandır
İbade borcun ödene
Nazar ırmayıp doğru bak
Doğru gidene zeval yok
Rahmet eder yarlıgar Hak
Hak için kulluk edene
Göresin yarin yüzünü
Öpesin iki gözünü
Hak yargılar Hak sözünü
Hub dinleyip işidene
Muhyiddin Abdal aşkolsun
Sırrını eller duymasın
Yemişin nadan yemesin
Şayet yeyiben dadana
Bayram Durbilmez, 1998, “Muhyiddin Abdal Divânı (İnceleme-tenkitli metin) “Doktora Tezi”