Aşk olsun meydana gelip
Doğru yolunca gidene
Aferin Hakkı Hak bilip
Hal giyip gönül güdene
 
Arif isen özün yokla
Tevekkül kapısın bekle
Geç buldun ise pek sakla
Duyunnak olmaz nadana
 
Besleme gazab atını
Çekersin zulumatını
Tepele nefsin itini
Zarar gelmesin bedene
 
Gönlünü yüksekten indir
Ar etme alçağa kondur
Açı doyur susuz kandır
İbade borcun ödene
 
Nazar ırmayıp doğru bak
Doğru gidene zeval yok
Rahmet eder yarlıgar Hak
Hak için kulluk edene
 
Göresin yarin yüzünü
Öpesin iki gözünü
Hak yargılar Hak sözünü
Hub dinleyip işidene
 
Muhyiddin Abdal aşkolsun
Sırrını eller duymasın
Yemişin nadan yemesin
Şayet yeyiben dadana
 
Bayram Durbilmez, 1998, “Muhyiddin Abdal Divânı (İnceleme-tenkitli metin) “Doktora Tezi”