Epeydir kelâma küslüğüm vardı,
Yeniden muhabbet faslıma döndüm.
Aşk denen kemankeş yayını gerdi,
Bedenden ayrıldım aslıma döndüm.
Yerinden oynattım hicran dağını,
Sevgiyle yeşerttim gönül bağını,
Duama katarken dut yaprağını,
Kozamdan sıyrıldım aslıma döndüm.
Her işin üstüne sabırla gittim,
Çok gönül dolandım, çok naz tükettim…
Minnete sığındım; hiddete yettim,
Bulandım duruldum aslıma döndüm.
Tecer’in bağrını duman sarmadan,
Sislere büründüm sürem dolmadan...
Bülbülün zülfüne seher vurmadan,
Mehtaba darıldım aslıma döndüm.
Kış güneşi fırınımı harladı,
İlkin çıngı düştü; sonra parladı.
Türlü türlü petek beni sırladı,
Bin idim bir oldum aslıma döndüm.
Peyderpey bir yağmur yağdı üstüme,
Mağrurun kibrini sağdı üstüme,
Baldıran dolunca gönül testime,
Hancıya kırıldım aslıma döndüm.
Mahkeme kurulmuş; hâkim hazırdı,
Kitaplar açıldı, hüküm yazıldı.
Bana gök kubbede mezar kazıldı,
Maviye sarıldım aslıma döndüm.
Muhakkak içinde muamma umma,
Ahımın cürmünü yel alır sanma,
Hak dinim şüphesiz İslam’dır amma,
Çarmıha gerildim aslıma döndüm!
