Aynu’l-Füyûz’dan
Bişnevîd ey âşıkân zîn nazm-ı pâk
Vech-i şerh-i intihâb-ı Sîne-çâk
Ey diriğâ ger tora goncâyedî
Tâ zi cânem şerh-i dil peydâ şodî
‘Âlem-i ervâhdan kıldum nüzûl
Bir ‘aceb cem‘iyyete buldum vüsûl
Akl ü nefs ü fikr ü hiss ü vehm ü zan
Cem‘ olıp olmışlar anda encümen
Hem-dem oldum ben de ol yârân ile
Sohbet itdüm âkıl ü nâdân ile
Dâhil oldum böyle çok cem‘iyyete
İrmedüm bir zevke, bir keyfiyyete46
Dr. İsmail GÜLEÇ, Türk Edebiyatında Cezîre-i Mesnevî şerhleri, Osmanlı Araştırmaları: The Journal of Ottoman Studies, XXIV (2004), s. 159–179.]