BABAMLA HASBİHÂL…
 
       Çocukluğumda benimle çocuk oldun… Benimle güreş tuttun ve yenildin(!)
       Bana gazete okutup “ Sen olsaydın ne düşünürdün…” sorularıyla beni muhatap aldın…
      Zaman zaman toplumsal ve tarihî tartışmalar yaptın benimle ve bana;” Şahin’im, ne benimle kal, ne de   yalnız           kendi fikirlerinle yola devam et. Oku, araştır, Öğretmenlerinin ve büyüklerinin paylaşımlarına kulak ver… İnan kazanan sen olacaksın… Başkasına benzeme   kaygısından uzak kendin ol. Biliyorum deyip yarı yolda kalma; öğrenmeyi her zaman kendine dert edin” dedin...
      Yanlışlarımda ve hatalarımda beni odanın bir köşesine alıp;” Şahin’im gel seninle biraz dertleşelim.” dedin… Güleryüz ve hoşgörü yaklaşımlarında öğüt ve nasihat vermeyi değil; yaşanmışlıklarla benim düşünce kapılarımı ve pencerelerimi araladın. Bana düşünmeyi muhakeme etmeyi öğrettin Can Babam…
        Kimse hakkında kötü söz işitmedim senden; kimi olumsuzluklara “ bunda da bir hikmet vardır oğlum…” deyişin her daim kulağıma küpe oldu Can Babam…
        Küçük yaşta yetimlik denilen o büyük okulda yaşadıklarını, duygularını, düşüncelerini ve hüzünlerini –yaşımın ölçülerine denk- paylaşımların benim Özel Okulum oldu Can Babam      
          Bunları yazarken mâzi bütün yüküyle hücum etti Baba… Gözyaşlarım kalemimi acizleştirdi…
          İnşâallah seninle hasbihalim bitmeyecek Can Babam… Oğlun olabilmişsem ne mutlu bana Can Babam…
          Hakkını helal et Can Babam… Can Anneme de söyle, o da hakkını helal etsin…
          Hayat arkadaşın, dert ortağın Can Annemle Rahman katında mutlu ol Can Babam…
         Bu vesileyle sizlerle birlikte, ahirete irtihal etmiş tüm annelere ve babalara Rahmân-ı rezzâk’tan Rahmet, Habîb-i Şefik’ten Şefâat dileklerimizle Duâlarımızı gönderiyoruz… Onlara da söyleyin onlar da yavrularına haklarını helal etsinler CAN BABAM ….Oğlun Şahin Öğretmen…