BAŞKA BİR YOLDAN GİDİNCE

    Bazen gün içerisinde yaşadığınız küçük bir olay,  yüzünüzde bir ışık, kalbinize bir sevinç olur. İşte ben de tam böyle bir olay yaşadım.
    Sabah arabamla okulumun yolunu tuttum. Seminerlerimizin ilk günü.  Geç kalmayı göze alamadım ve yakın mesafe de olsa okula arabayla gitmeyi tercih ettim. Tam ana yola çıkacakken, evimizin yakınındaki bir markete ürün getiren bir arabanın geri geri geldiğini gördüm. Tabii bu durumda yolumu değiştirmem gerekiyordu. Hemen yan yola girdim. Orada da park halindeki bir araç yolu daralttığı için birkaç dakika beklemek zorunda kaldım.  Tam da "tüh gecikiyorum " derken yolun sağındaki bir anaokulundan bir genç kızın gülümseyerek bana yöneldiğini fark ettim. Gayet mütebessim ve içten bir şekilde: "Beni tanıdınız mı hocam?" dedi. Tabii tanımam ne mümkün!  Okulumuzun ilk mezunlarından.  Aradan on iki ya da on üç yıl geçmiş.  Hatırlayamadım tabiî. Ama hatırlanmak, hele de güzel hatırlanmak ve sevgiyle, şükranla anılmak  çok güzel bir duygu. "Sizi hiç unutmadım hocam. Sizden çok güzel şeyler öğrendim. Hep sizi örnek aldım. " şeklinde sözler duymak beni çok duygulandırdı. Ayrıca kendisinin de öğretmen olmayı çok istediğini ve sonunda hedefine ulaştığını duymak da beni ayrıca mutlu etti. Bu güzel karşılaşmanın  ve güzel sözleri duymuş olmanın hissettirdiği özel duygularla yoluma devam ettim.
       Bazen küçük aksilikler, size belki ummadığınız güzel anlar yaşatabilir.  Sizi geçmişle buluşturabilir. Hayat da böyledir kimi zaman.  "Tüh " dediğiniz veya "hay aksi" dediğiniz bazı durumlar, sonunda, kalbinizi sevince, yüzünüzü tebessüme kavuşturulabilir. 
13.06.2017