Bazen gitmek istersin 

sebepsiz

bir şehirden bir beldeden ya da bir köyden

belki bir yürekten

çekip gidesin gelir

selam bile vermeden...


Yine de peşinden gelir anılar

bir kenara bırakamazsın

dağlarda kar sesi 

ormanlarda kuş cıvıltıları olsa bile...


Bir sonbahar günü

yapraklar düşerken dallardan

bir rüzgar yanağını yalayıp geçer

belki kokusu gelir diye

rüzgarı bile seversin...


Ben yine kendimi seveyim de 

varsın o beni sevmesin

bahar da gelir elbet bir gün

ruhlara bedenlere yüreklere

ayrılığın hüznüyle açılıp denizlere

asılırız küreklere...


Bazen gitmek istersin sebepsiz

engin maviliklere

kimseler sevemese bile

el sallarız kıyadakilere

esirgemezler herhalde 

onlar da bir güle güle...