Gazel
Be bu bazar-ı cihanın kuru dükkanına yüf.
Çenber-i çarhına vü günbed-i gerdanine yuf
Olısar seyl-i fenadan çü harab-ı ahir-i kar
Künbedi kasrına vü çenber-i eyvanına yuf
Dürülür çün kamu defterleri tûmar gibi
Dehr sultanlarının defter-i divanına yuf
Olımaz çnkü şehibün-i ecelde mani
Hay ile huyuna ve leşker-ü sultanına yuf
Çünki mihmanına bir lokmada bin zehr verir
Feleğin kâse-i çinisine vü hanına yuf
Bu cihan beğlerinin ehl-i kemala daim
Kuru tahsisine ve ettiği ihsane yuf
[1]
[1] V. Mahir Kocatürk, Türk Edebiyatı Tarihi , MEB 1970, SHF 322