Nerdesin, ey düşlerimi süsleyen Can bahçemde çiçekleri besleyen Her akşam umutla yol gözlediğim Fena diyârında tek özlediğim Hasretinden çırpınır da balıklar Anlamaz, aldırmaz kalabalıklar Sensin denizleri teskin edecek Adımınla korkularım gidecek Mutluluğa fora alır gemiler Gelmezsen sahipsiz kalır gemiler
Nerdesin kalbimin üstüne sinen Dokunduğu kardelenler sevinen Hasret mevsiminde üşürken ruhum Hayâl güneşiyle avunuyorum Tâkâtim bitmeden baharlarla gel Zulmeti dağıtan haberlerle gel Mâverayı saran nûru da getir Esirgeme benden, Tûr'u da getir Oturalım kıyısına huzurun Rahmetiyle ıslanalım yağmurun Sonsuzluk eserken gözlerimizde Dünyevî bir evhâm kalmasın bizde
Nerdesin, ruhumu boğar sorular Sensiz geçen her gün bir çiçek solar Nerdesin, işaret göster Gülperi Sana dâir her şey neden esrarî
Ne ki... boynu bükük kaldı ümîdim Ses etmeden rüzgârına direndim Lâkin gün geçtikçe tükeniyorum Geleceksin diye direniyorum Kalbin güzellikler yurdu, bilirim Kalbin gökyüzünün ardı, bilirim
Nerdesin, yâdınla kalp neyleyecek Nerdesin kalbimi kalb eyleyecek