Gözlerin yüreğimin yangınını duyar gibi
Dilinin söyleyemediklerini haykırırdı
Ve ben gözlerinde kaybolurdum
Şimdi bana gözleriyle kim şarkılar söyleyecek…
Bülbül edasıyla içime-içime işlerdi sesin
Kaybolsam da sesin kulağıma çınlar
Ve ben yolumu bulurdum
Şimdi bana sesiyle kim yolları öğretecek…
Bir misafirdim sanki yüreğinde yer açtığın
Bu yüzden mi hep misafir gördün beni
Yedi göbekten yabancı gibi
Şimdi bana yüreğinde kim yer açacak…
Bu kirli hayatın sarhoşluğuna kapılıp
Sen de yalan oldun ya
Ve bu yaşayan canıma kıydın ya
Şimdi bana yaşamayı kim öğretecek…
Hayallerim suya düşecek diye
Kaygılar içinde yaşadım hep
Ve sen bütün hayallerimi çalıp gittin
Şimdi bana hayal kurmayı kim öğretecek…
Ercan KARABULUT