Benim doğduğum köyde; güneş/ay gülümserdi
Sımsıcak sarar bizi, insanı benimserdi.
Benim doğduğum köyde; kuşlar başka öterdi
Bazlamalar pişerken, tandır başka tüterdi.
Benim doğduğum köyde; insan basit yaşardı
İhtiyaç sahibinin yardımına koşardı.
Benim doğduğum köyde; kızlar başka bakardı
Hayallere sığmayan gönül aşka akardı.
Benim doğduğum köyde; rüzgarlar sert eserdi
Komşuda pişen aştan, komşuya pay düşerdi.
Benim doğduğum köyde; insan olmak yetmezdi
Adam gibi değilse borusu hiç ötmezdi.
Benim doğduğum köyde; süte su katılmazdı
Nimet israf edilmez çöp diye atılmazdı.
Benim doğduğum köyde; Alabalıklar vardı
Tohma'nın serin suyu nazlı nazlı akardı.
Şimdi şehir denilen ucube bir yerdeyim
Açılmış pencerede savrulan bir perdeyim.
O sonsuz maviliği solmuş mu gökyüzünün?
İzleri silinir mi bıraktığı hüzünün?
Benim doğduğum köyde; güneş/ay gülümserdi
Sımsıcak sarar bizi, insanı benimserdi.
Çanakkale 10.11.2013
