Berbernâme’den
Hâlelveş(?) urdı o meh-pâreye rengîn pişkîr
Ser-terâşa uzadup boynın o da oldı esîr
Dik turup herkese ol serv iderken perhâş
Ser-fürû eyledi zânûsına yârin kodı baş
Açdı Ģâne abanûs gibi siyeh perçemini
İtdi mikrâs ile pîrâste-i bîş ü kemini
Aldı havlî-i dü-havi ile anun nemini
Eyledi dâm-ı belâ zülf-i ham-ender-hamını
Zîb-i ser eyledi destâr u şükûfeâsâ
Câ-be-câ dil-bere sıhhâ didi yârân-ı safâ
Rûy-ı berber-beçe oldı ana âyîne-nümâ
Göricek kendüyi âyînede ol bî-hemtâ
Üstine gerçi nisâr eyledi çok sîm ile zer
Nakd-i cânın kor idi âyîneye bulsa eger
İncinur ATİK GÜRBÜZ, “DİVAN ŞİİRİNİN SEVİMLİ YÜZLERİ OSMANLI ŞİİRİNDE BERBERLER”,Tur kish Studies - Turkish or Turkic Volume 7/3, Summer 2012, p. 233-255, ANKARA-TURKEY