Bir Güzelle Atışma
Yaklaş güzel aynı yola varalım
Bu gönlümüzü birbirine katalım
Yalanım varsa ateşlerde yanayım
Gönül ile elini ver sen bana
 
Sevmek gönülden sevene layıktır
Gönülde sevmeyen elbet kayıptır
Beni sevmeyeceksen bu gönlüme yazıktır
Gönül kapında gül kokusunu hissetmezsem gelmem
 
İnsan arar sevdiğini görür seçer
Onun için gönlünde güller eker
 Sevilen açar gönül kapımı gülleri elleriyle biçer
Gönül ile elini ver sen bana
 
Gönülden sevenler gönül yanında durur
Gönül kapısında durur sevdiğin var mı diye sorulur
Usulca gönül kapısı vurulur ses gelene kadar susulur
Gönlünde sumalar olmazsa gönül ile elimi sana vermem
 
İstersen tüm susmalarla yatayım
Sana dünyanın güllerini alayım
İzin ver gönlündeki cevhere bakayım
Gönül ile elini ver sen bana
 
Al gönlüm ile elim senin
Bana sende uzat aşkınla elin
Sana hayran olsun bu nazlı gelin
Elimde gönlümde artık senin
 
İyi ki güllerin arasında seni gördüm
Güllere bu güzel kimdir diye sordum
Aradığın aşk diye gerekir dedi
Kaçmadın güzel geldin yanıma
Bin canları kattın canıma
 
Sızlayan gönlünle seni gördüm
Bu aşık arıyor ferman dedim
Vereyim ona fermanla derman dedim
Dedim ne duruyor bir gelse yanıma
 
Kul Mehmet’im aradığını buldun
Sende gönülden seven oldum
Beni sever misin diye iyi ki sordum
Bin canları kattın canıma
 
Mehmet Aluç-Kul Mehmet