BİR İNSAN

 

Çatlaktı elleri

Belli ki emekten

Belli ki sevmekten

Uzattı beyaz kağıdı 

Kusura bakmayın derken gözleri

 

Hayatın kıvrımları yansımıştı yüzüne

Haykırıyordu dertleri

Yaşadığı kadar

Yaşlandığı kadar

Öyle bir beden dili vardı ki

Anlatıyordu bütün kitapları

 

Tecrübe denizinde yıkanıp

Sabır içmişti sözcükleri

Samimi bir iklimde

Konuşuyordu arada bir

Dinlemeyi daha çok sevmişti

Sevgiyle boyanmıştı duyguları

 

Gitti iz bırakarak

Açıldı düşünceye yollar

Bir yetişmiş insan görmek

Çağlar yaşamak kadar

 

Yalvaç - 30 Kasım 2018