Remel: . . - -/ . . - -/ . . - -/ . . -
1 Bir nigâh eyledi ol dil-ber-i nâzende bana
‘Aklumı alur iken eyledi bir hande bana
2 O benüm pâdişehümdür ben anun bendesiyem
Ol mehün pâyine yüz sürmek ise kanda bana
3 Nush u pendün beni tekdîr idiyor pek nâsih
Hâl-i dil böyle iken virme keder sen de bana
4 Öyle rüsvây idiyor kim beni bu mihnet-i ‘aşk
Güliyor hâlüme ‘âlem acıram ben de bana
5 Yâverâ çünki ben üftâdesiyem dil-dârun
N’ola dirlerse eger ‘âşık-ı efgende bana
1 O nazlı dilber, bana baktı. Bakışıyla aklımı başımdan alırken bir de gülücük
verdi.
2 O, benim padişahımdır; ben ise onun kölesiyim. O ay yüzlü güzelin ayaklarına
yüz sürmek nerede?
3 Ey nasihat edip duran kişi! Öğütlerin beni çok incitiyor. Gönlüm böyle bir
durumdayken, sen de bana sıkıntı verme.
4 Bu aşk belası beni öyle rezil ediyor ki dünya halime gülüyor. Ben bile kendime
acıyorum!
5 Ey Yâver! Bana zavallı âşık derlerse ne olur! Çünkü ben gönlümü alan bir
güzelin tutkunuyum. 5 4a.
Dr. Kaplan ÜSTÜNER, ENDERUNLU HASAN YÂVER DİVAN [İnceleme-Metin-Çeviri-Dizin], https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10608,enderunlu-hasan-yaver-divanipdf.pdf?0