Durdum;
Olur mu öyle şey, dedim
Sokaktaki çocuk hiç aç kalır mı?
 
Durdu;
Olur öyle şey, dedi
Sizin doymanız için,
Bizim aç kalmamız şarttı!
 
Yalancı çocuk, ne olacak...
Olsa olsa benimle oyun oynayacak!
 
Bir de söylüyor ya aksini;
Sokaktaki çocuk aç kalmazmış
Biz yemişiz, yiyeceğimizi
Gerisi, onlara kalacakmış...
 
Oh... Bu akşam ziyafet var beyler!
 
Baksanıza çocuğa
Yırtık bir elbise, kirlenmiş eller...
Hala "mutluyuz" diyor
Dokunmazsa temiz yüzler...
 
Ne önemi var ki bu çocuğa acımanın
Peşinde değiller mi nasıl olsa, resimli kağıdın?
 
Siz yemeğinizi yiyin
Aldırmayın, hanımlar beyler
Garson! Tazele masayı
Kalanı yiyecekmiş, o kirli eller!
 
Bırakın bu palavraları...
 
Çocuk;
 
Tuhaf adam! Ne demek istedi acaba?
 
....
 
 
Geceyi dolaştırırken kendimle
Kuytu bir köşe buldum
Zaten hep böyle yapar;
Ücra köşeleri sahiplenirdim
Şehrin boş vakitlerini...
Birisi görür de utanırım düşüncesiyle;
Saklandığım saatleri,
Ya da güneşten arta kalan ışıkların;
Vurduğu yerleri...
Bunlar hep benim olurdu,
Olmayan şeylere nazaran.
 
Ben hiç kimseden birşey istemedim
Tamam, tamam belki bir oyuncak.
Ama bunu da istemedim
Çünkü biliyordum;
Biliyordum, bu da hayalde kalacak.
Zaten hayalde daha güzeller...
 
Kızmadım da kimseye
Zaten "kızmak" nedir bilmiyorum
Olsa olsa sevmişimdir
Bunu da içimde saklıyorum
 
Çünkü sevgi gösterip yakınlaşırsam insanlara
Kızarlarmış ve hatta dayak bile yermişim
Nedeni nedir
Küçüklüğümdendir bilmeyişim...
 
Bunların bir önemi yok aslında benim için
Otururken burada
Annem gelir belki
Bundandır bekleyişim
 
Sonraları...
 
Belki biraz acıkır gibi olup
Anneme "acıktım" diyebilmek için
Gecenin gündüze el uzattığı saatlerde
Saatlerce dolaşıp
Bulamamak annemi...
 
Sonra uyuyup kaldığım yerden
Belki beni taşıyıp, yanında yatırır da
Gecenin soğukluğuna karşı
Beni korur tutkusuyla
Ararken annemi
Yere düştüğümde
Kanarken dizim
Koşarak ve kızarak eline ne bulduysa getirir hayaliyle
Ya da ne bileyim uyurken uzandığım yerden
Hiç olmazsa
Öperek uyandırır umuduyla
Alıp dolaştırırken küçük bedenimi
Bulamamak annemi...
 
Ve en çok da uzandığım yerden kalkamayıp
Annem çağırır gibi olunca
Koşarak ona gitmek
Bedenim yatarken kaldırımda
Ruhumla anneme koşmak
Yorulmadan koşmak
Ve yeniden, yeniden koşmak...
Boşver be anne!
Boşver, bıraktım olsun bedenimi
Oldu ya işte!
Bak sonunda buldum seni...
♡ 1 beğeni · 0 yorum