Bitlis Manileri 2
Bahçelerde bal tatli,
Meyvalerdan nar tatli,
Anem babam sağ olsın,
Her bir şeydan yar tatli.
A menım heci dostım,
Başımın taci dostım,
El meni döger, söger,
Sen bana aci dostım.
Bahçesız barsız adem,
Hayvasız, narsız adem,
Kalaysız kabe benzer,
Dünyade yarsız adem.
Dağde kaya oyerler,
Meni ore koyerler,
Sinem yorgan kaldırmez,
Ağır saller koyerler.
Kale kaleye bakar,
Kaleden kanler akar,
Yeni oğlan kalırken,
Sakalliye kim baher.
Dert budır, bela budır,
Okunan sela budır,
Yıkıldi gönlüm evi,
Yapılmez bela budır.
Ay gitti ulaşmağe,
Kurbanem al yanağe,
Yari bulak de gördım,
Utandım sıleşmağe.
Avıl meydanın dızi,
Devriye sardı bızi,
Cehd edın arkadaşler,
Belki kurtarah kızi.
Dil meze,
Dudak meze, dil meze,
Bilmedım gönül verdım,
Kadır, kıymet bilmeze.
Bu bulak, eşme bulak,
Yaremi deşme bulak,
Yar gelir su götürür,
Su ver, sıleşme bulak.
Bitlis’de ördüm kilim,
Yaman oldi pek halım,
Sevgilimi görende,
Titrer ayağım, elım.
Bitlis’e tez varayım,
Kız saçını tarayım,
Kaçtın uzak ellere,
Seni kime sorayım?
Ağaçlarda maziler,
Gönül seni arzuler,
Yar aklıma düşende,
Yüreğimde sıziler.
Almede ari gördüm,
Bahçede yari gördüm,
Keşke görmez olaydım,
Benzini sarı gördüm.
Ah yar beni, yar beni,
Yarem derin yar beni,
Kipriğini neşter et,
Ne duresen yar beni.
Evleri görünüyor,
Gönüldür veriliyor,
Çekilecek dert değil,
Mevlam sabır veriyor.
Gere tavuğ tepeli,
Kulahleri küpeli,
Bekarlar, evlenmeyin,
Şimdiki kızler şüpeli.
Bitlis’te Güzeldere,
Gidişin böle nere?
Gözlerinin bakışı,
Renk verir gönüllere.
Bitlis çayı bulanık,
Ağlerem yanık, yanık,
El alem gece uyur,
Men her zaman uyanık.
Ay pacedan gitmiyor,
Elim yare yetmiyor,
Haftada bir mercimek,
Boğazımdan gitmiyor.
Bu dağde meral gezer,
Zülfıni tarer gezer,
Dağ bizim, meral bizim,
Avcı bırde ne gezer.
Bilezik kolundedır,
Gözlerim yolundedır,
Men sevdım, sen sevmezsın,
Günahım boynundedır.
Bugün günlerden Sali,
Altıme serdım hali,
Evlenmek iyi ama,
Ucuz değil, pahali.
Bizim dağlar yücedır,
Gülü sıra, sıradır,
Seven murat almesın,
Gözüm ardı sıradır.
Bir sanci tıtti meni,
tıtti kurutti meni,
İtibarsız el oğli,
Ne tez unutti meni.
Bele bağlar, bele bağlar,
İpek kuşak bele bağlar,
İşte men gider oldum,
Şen kalsın böle bağlar.
Masa üstünde kalem,
Kalemi sat men alem,
Dünyada ölüm çoktır,
Kadan belan men alem.
Kar yağer lape, lape,
Bızım evin damıne,
Kız seni alecağem,
Ananın inadıne.
Entarımi men biçtım,
Yeni sevdaya düştım,
Ne kötü talihim var,
Asker oğlane düştım.
Yüksektır bızım eyvan,
Vebalım olsın boynan,
Menım kalbim hesûttûr,
Kimseyi alme koynan.