GAZEL
Biz kamu esrara mahrem sâhib-i hâl isteriz
Rikkat-i kalb ile her dem çeşm-i seyyâl isteriz
Aşk-ı cânân ile dâim hâlimiz hoşdur bizim
Vasfının zikrinden özge sanmanız kâl isteriz
Yârdan gayrı bizimdir yanımızda hâr u has
Sanmanuz iki cihanda mansıb u mâl isteriz
Bakmazuz ârâyiş-i âlemlere subh u mesa
Âlemi geşt eyleyip bir kalb-i meyyal isteriz
Ey Muradî arife her bir kelâmun rûhdur
Nûr-ı lâmî’ mîm ü hâ vü mîm ile dâl isteriz
Günümüz Türkçesiyle:
1-Bütün sırları bilen ve dışa bakınca içi okuyan adam gibi adam isteriz biz. Kalbinin incelmişliği içinde her an yaş dökecek göz isteriz.
2-Sevginin aşkı ile hoş yaşayıp gitmedeyiz. Sanmayınız ki onun güzelliklerini anlatmaktan başka bir sözü ne duymak, ne de söylemek isteriz.
3-Sanmayınız ki, iki cihanda da makam, mevki peşindeyiz ve mal, mülk isteriz; asla! Sevgiliden başka her şey, gözümüzde çerçöpten ibarettir.
Gerçek sevgiliden gayrı hiçbir şeye zerre kadar değer vermeyiz.
4-İster gece, ister gündüz; dünyanın süsüne dünya nimetlerine ve masivaya asla dönüp bakmayız. Her yeri araştırıp gezinmemiz, aşk kabiliyeti olan bir gönül aramak içindir.
5-Ey Muradî! Arif olan, senin her bir sözünden “ruh” anlar veya mecazlar kullandığını görür.
Onun içindir ki biz, parlayan bir nur; yani mim, ha, mim ve dal(Muhammed) isteriz veya bu harflere ruh katan peygambereait nuru isteriz.