Günü uyuttum da geldim
Ah, keşke sefasını sürseydim ömrün:
Vedaların eşliğinde
Sahip olduğum neydi inancımdan b/aşka?
Sözcükler kâh ıssız kâh yersiz
Sevecen bir imgenin peşinde olsam bile
Delişmen rüzgârın kanatlarına konduğuma şahittir
Gece feneri ilham perim:
Kanatları bazen kırık
Bazen sökün eden bir vaveyla
Kursağımda kalan şiirlerden de geçtim oysa.
Bir kendimden geçemedim
Sızlandığım kadar her anımda saklı bir mısra
Gecenin peşrevidir elbet saklandığım
Dehliz.
Rüya görmeyi unuttum misal.
Saklandığım bu ya da şu minval
Bir tebessüm ektiğim beyaz sayfa
Kahkahaların eşlik ettiği günün sönmez feri
Kurşundan değil yüküm
Ne de artık unuttuğum dünüm
Güne selam ve yarına hatta ölüme
Yeter ki içimdeki yürek ölmesin iki cihanda…
Maviler giyindim
Saçımdaki perçem
Bazen sürçse de dilim
İkazım hem var hem yok
Mealimse gündelik hayata, elbet karnım tok.
Bir şecerem
Bir de semiren sözcüklerden
Cennet inşa ettiğim
Üstelik görünmezliğim
Ve sabırsızlığım
Azıcık da farklıyım madem eşrafımdan
Uçuşan eşarbımın ucunda saklı gözyaşı
İmleyen her hece
Mimleyen hangi cahil münafıksa…
Sözcüklerim duman
İsinde kaybolduğum ruhun ve rüzgârın
Coşkusu ise kapaklandığım elbet yetmedi yetmez de
Yerli yersiz sevdiğim
Bir dünya dolusu insan
Olur olmaz canım yansa da.
Dostane bir tebessümden yana infaz edildiğim
Ömrün sızısı da dinmedi ezelden.
Kasıtsız bir ömür peşinde sürüklendiğim
Her lakırdı ve duygu sökün eden
Ruhun da firarında gizli bir sözlükten yana derdim
Dermanım sözcüklerde saklı
Ruhun da pervazında nöbette illa ki celladım.
T/uzağa düşsem de yakınlaştığım
Sezilerimde saklı bir felaketi uzaklaştırdığım
Elbet an’ım da varlığım da Huda’nın eseri
Hala nefes alabilirken
Bir de tekmelemişken nefsimi
Bir şükür daha birikti en derinde
Sabrıma katık ettiğim umut ve yeminde
Kararttım karartalı gözümü
İçimden sökün eden coşku ve neşe
Esiri olduğum değil
Esir tuttuğum kalemle çözdüğüm bilmece.
Kolay olmadığı en azından
Varsa derdi eşrafımın benimle
En çok da bitmeyen nazımdan
Bilen bilir beni eksik etmediğim sevgi ve niyazımdan
En çok da Rabbim bilir hem
İçimden geçeni üstelik daha çok benden
Ben olmaktan geçtim hem
D/okuduğum şu şiir ve nicesi
Biz olmaktan da var mı ötesi?