Nur Peygamberden Bize Emanet
 
 
Her yetim Nur Peygamberden bize emanet
Sakın yanmasın onun gönlü bedeni dünyası
Bu alemde en güzel nimet yetime etmek hürmet
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Alemlere Rahmet değil miydi yetim
O her yetimi severdi gönlümüzü ona verelim
Bir derdi varsa deva olmak için gidelim
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Yetimi herkesten çok korur yüce Mevla
Yetimi koruyana vardır bin bir deva
Ahirette de sürer sonsuz sefa
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Yetimlerdir Allah’ın bu dünyada gülü
Onu sevmeyen kul zaten bir ölü
Birazda az olalım bizlerde görgülü
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Bir gülümseme katalım gönlüne gözüne
Yönümüzü de dönelim Allah’ın yönüne
Bir parça gülümseme de katalım o gönlüne
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Haydi sevelim bu beden ruh kafesten çıkmadan
İman ki direği çelikten yıkılmaz olsun canımızda
Karanlığın damarını çatlatsın iman aydınlığıyla o anda
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Göğsünde inip çıkar hep yetimlik ağrıları
Bir dağı dondurur suskun olan o dilleri o anları
Kurumuş başak gibi eğdirmeyelim o başları
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Saralım gönülde soframızda olsun gülüşleri
Nergis gibi koksun o çıkan dilde sözleri
Rabbim hem onu hem korur bizleri
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Bazen olur gözleri yetimliğin esiri
Alsın sevsin kendisini ister birileri
Yalnızlıkla sakın geçmesin günleri
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Yüreğindeki  yetimlik gök kubbeyi eritir
Yaklaş yanına az sev seni cennete götürür
İnsanla yetim sevmeyeni elbet cehennem bitirir
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Gönlü  yalnızlığın hırçın ırmağına düşerse alamaz
Bu dünyada inanın hiç yalnız kalamaz
İnsan Allaha kul olmayan onu alıp canına saramaz
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
O buğulu mehtap gözlerinden yaş akıtmayın
Haksızlıkla bir lokma malını alıp malınıza katmayın
Her gün halini karnını doyurmadan sakın yatmayın
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
 Kul Mehmet’im haydi yetimleri sevelim Allah aşkına
Her gün mutlaka uğrayalım biz yanına
Bir gülümseme sevgi değsin onun canına
Çok derinden olur onun hep gönülde yarası
 
Mehmet Aluç-Kul Mehmet