Otur bir düşün sen hele durma öyle
Bir cana derman oldun mu sen söyle
Bu dünya bir handır gelip geçer gidersin
Dost olan bir cana uğradın mı söyle
Yoksa hayatın boşa geçti mi söyle böyle
 
Yoksa çektin mi tüm dünya malını evine
Tamir etmedin mi kırık bir kalbi sevine sevine
Yoksa bana ne dedin mi o kalptan kime ne
Yalanı bin yalanla kattın mı söyle her gününe
Yoksa hayatın boşa geçti mi söyle böyle
 
Yok mu bir gönül bağın dünyada bağın
İçinde yetişmedi mi güllerin çalmaz mı sazın
Bülbül gülsüz feryat ederken ezdin mi gülü yazın
Bülbül ‘süz gülsüz hayat olur mu dedin ey azgın
Yoksa hayatın boşa geçti mi söyle böyle
 
Kalem dediğin gönlü yazar kara olsa da rengi
Okurken kalemi mi kırdın bitirdin mi cengi
Okumak fayda vermez dedin belli ettin rengi
Cahil kalarak duymadın hiçbir güzel ezgi
Yoksa hayatın boşa geçti mi söyle böyle
 
Âşık Gülveren’im söylediklerim etmez sana fayda
Yaratanı bilmezsin şükrü bilmezsin şükür ’süz kal da
Kendi cahilliğinle kendi cehenneminde bir güzel yanda
İlim irfan insanlık bulunmalı elbet her güzel canda
Yoksa hayatın boşa geçti mi boşa söyle böyle
Mehmet Aluç /Âşık Gülveren