BÜKÜN

 

Fransızca:     flexion

İNGİLİZCE:   flection

Almanca:     beugung, flexion

Osmanlıca:   İnsiraf

Kelime türü:  Dil bilgisinde bir terim

FARKLI EŞANLAMLI TERİMLERİ:   

 

TANIM:

“Dil bilgisi görevleri ve yapı bakımından, kelime köklerinin başında, içinde veya sonunda türlü değişikliklerin olması.”[1]

“Gramer görevleri ve yapı bakımından, sözcük köklerinin başında, içinde veya sonunda çeşitli değişikliklerin meydana gelmesi.”[2]

Kök halindeki kelimelerin başında, içinde ya da sonunda çeşitli değişikliklerin olması ile kelime türetilen  diller

Ktb : Kitab   (i) ve (a )

Şkr : şikar

Ktb: katib ( a) ve  (i)

Şkr : Şakir

Ktb : kütub  ( u ) ( u )

Şkr: şükür

Tekettüb, teşekkür, mektub, meşkur,

 Samî ve Hint-Avrupa dilleri köklerin başlarına ortalarına ve sonlarına ek alarak kökten hem yeni kelime türetirler hem de kökler de büyük değişiklikler meydana gelir.  Bu tip dillere bükünlü diller denir.

 

[1] Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlüğü

[2] Prof. Dr. Vecihe Hatipoğlu, Dilbilgisi Terimleri Sözlüğü, AÜ. DTCF Yayınları, Ank. 1982